Thymalin Peptide

Thymalin, soms ook aangeduid als Thymalin Alpha-1, is de synthetische variant van het endogene Thymuline, dat voor het eerst werd geïsoleerd uit de thymus in 1977. Het endogeen geproduceerde Thymalin is onderzocht op zijn potentiële toepassingen binnen een breed onderzoeksgebied, waarbij de invloed ervan mogelijk reikt tot regulerende werking op ontsteking, vermindering van pijnperceptie, neuroprotectieve werking en ondersteuning van de immuunfunctie. Vroege studies hebben gesuggereerd dat Thymalin en andere secreties van de thymus en pijnappelklier mogelijk ook de levensduur van cellen ondersteunen.

Specifications

Andere bekende namen: Nonathymulin, Thymic Factor, Serum Thymic Factor, Thymalin Alpha 1

Moleculaire formule: C33H54N12O15

Moleculair gewicht: 858.86 g/mol

Sequentie: Pyr-Ala-Lys-Ser-Gln-Gly-Gly-Ser-Asn

Thymalin Research

Thymalin and Cell Longevity

Onderzoeksbevindingen uit Rusland aan het begin van de 21e eeuw brachten wetenschappers ertoe te veronderstellen dat Thymalin mogelijk verschillende basisfuncties kan normaliseren. De studie rapporteerde verbeterde cardiovasculaire, immuun- en zenuwstelsel functies die voorlopig werden gekoppeld aan blootstelling aan het peptide in murine modellen. Over het algemeen werd een significante vermindering van acute luchtwegaandoeningen, hypertensie, osteoporose, ischemische hartziekten en symptomen van artritis aangegeven. De modellen die gedurende het onderzoek aan Thymalin werden blootgesteld, vertoonden een schijnbare 2-voudige vermindering van de mortaliteit in vergelijking met controles.[1] Thymalin lijkt synergetisch te werken met bepaalde thymus- en pijnappelklierisolaten, waarbij de mortaliteit mogelijk tot 4-voudig wordt gecontroleerd wanneer gecombineerd met Epithalmin. Zowel de thymus als de pijnappelklier worden geassocieerd met cellulaire veroudering. Tijdens optimale werking wordt aangenomen dat de pijnappelklier de thymus beschermt tegen de degeneratieve werking van verouderende cellen.

Thymalin and Immune System Functionality

Studies naar Thymalin suggereren dat het peptide mogelijk de cellulaire immuniteit en niveaus van lymfocyten kan wijzigen en daardoor de differentiatie van T-cellen en de activiteit van natural killer (NK)-cellen kan reguleren. Dit kan relevant zijn binnen onderzoek naar chronische aandoeningen zoals diabetes, die de immuunondersteuning doorgaans verminderen. Onderzoekers hebben gesuggereerd dat het peptide mogelijk immuuncorrectie, T-cel proliferatie en controle van retinale ontsteking kan verbeteren. Binnen onderzoek naar diabetes werd gespeculeerd dat het ook de progressie van diabetische retinopathie kan verminderen.[2] Dezezelfde eigenschap wordt gesuggereerd bij chronische immuundeficiëntie/immuundisregulatie in gevallen van HIV. Onderzoek in murine modellen waarbij een combinatie van zeer actieve antiretrovirale therapie (HAART) en Thymalin werd toegepast, leek schade aan het immuunsysteem te verminderen of om te keren en het aantal CD4+ T-cellen in de onderzochte HIV-modellen te verbeteren. Aanvullende studies gaven aan dat het peptide mogelijk het ontstaan van fysiologische veranderingen heeft verminderd, de immuunfunctie verbeterde en de gevolgen van infectie verlaagde na chirurgische verwijdering van de thymus. De ratten vertoonden naar verluidt een afname van thymusfunctie, gewichtsverlies en een afname van celproliferatie.

Nonathymulin Research and Cancer

Onderzoek bij muizen suggereert dat Thymalin mogelijk synergetisch werkt met gepulseerde laserstraling die wordt onderzocht in de context van bepaalde vormen van kanker. Neodymiumlasers worden vaak gebruikt om kankerachtige en voorstadia van huidlaesies (waaronder melanoom) te verminderen en te voorkomen, met matige tot hoge succespercentages. De techniek wordt specifiek toegepast bij gevallen van metastase. Een combinatie van Thymalin en straling kan synergetisch zijn aangezien het peptide invloed lijkt te hebben op het aantal antilichaamproducerende cellen in de milt. Er wordt gedacht dat dit een sterker onderdrukkend effect op de tumor kan hebben en hogere remissiepercentages kan opleveren. Studies suggereren dat Nonathymulin activiteit kan vertonen zonder de synergetische werking van straling. Onderzoek bij ratten observeerde dat subtherapeutische concentraties van het molecuul de tumorgroei leken te blokkeren in bijna 80% van de onderzochte gevallen en tumorregressie bij meer dan de helft van de dieren in het experiment.[3] Volgens de onderzoekers kan de “hoge efficiëntie van Thymalin worden toegeschreven aan het gebruik van lagere concentraties van de stof en hun modulatie tijdens het blootstellingsverloop in overeenstemming met de regimes van activatietherapie.” Het peptide vertoonde, wanneer gecombineerd met plasmaferese, potentieel voor werking tegen chronische lymfoleukemie. De combinatie van peptide/plasmaferese lijkt hematologische compensatie te bevorderen, mogelijk meer dan standaard chemotherapeutische verbindingen. De combinatie leek ook de lymfoïde activiteit te verbeteren.

Thymalin and Psoriasis

Psoriasis is een specifieke inflammatoire aandoening van de huid en gewrichten. Een combinatie van standaardverbindingen voor psoriasis met Thymalin heeft verbeterde laboratoriummetingen van de aandoening opgeleverd.[4] Onderzoekers hebben gesuggereerd dat Thymalin een meetbare, waarneembare invloed kan hebben op de status van de aandoening.

Thymalin and Tuberculosis Research

Onderzoeksmodellen van progressieve pulmonale tuberculose ondergingen ofwel een standaard antibiotische controleprocedure, of een antibiotische procedure met toevoeging van Thymalin. De groep die Thymalin ontving, vertoonde een hoger herstelpercentage dan het controlecohort. Het aanpassen van de combinatie in elk model resulteerde in een gerapporteerd genezingspercentage van ongeveer 95%.[5] Het peptide kan potentieel hebben in onderzoeksstudies naar geneesmiddelresistente tuberculose. Gevallen met lage T-celtellingen en inferieure blasttransformatie worden beschouwd als voorbeelden van zwakke cellulaire immuniteit, die verder kan worden verergerd in combinatiegevallen van diabetes. Het peptide is gebruikt in studies met betrekking tot deze gevallen, met voorlopige bevindingen die op een mogelijk mitigatief effect wijzen.

Thymalin and Kidney Disease

Thymalin is onderzocht op zijn potentieel om de algehele biologische conditie van onderzoeksmodellen met inflammatoire nierziekte en chronische glomerulonefritis te verbeteren. In een Russisch onderzoek werd gerapporteerd dat het peptide de nierfunctie en bloedindices van ontsteking ondersteunde.[6] Onderzoekers rapporteerden een verbetering van de immuniteit, wat leek te hebben geleid tot verminderde nierschade en uitgestelde kans op dialyse/niertransplantatie.

Thymalin and Circadian Rhythm Disturbances

Studies bij ratten hebben gesuggereerd dat veranderingen in thymusfactoren veranderingen in circadiane ritmes kunnen veroorzaken, wat leidt tot gewijzigde immuniteit. Seizoensgebonden veranderingen in de dag-nachtcyclus kunnen de piekniveaus van thymusfunctie variëren en daardoor het immuunsysteem onderdrukken. Hierdoor kunnen de antilichaamniveaus worden gewijzigd. Studies suggereerden dat blootstelling aan het peptide de circadiane veranderingen niet leek te resetten, maar eerder de immuunuitputting leek te versterken.[7] De onderzoekers merkten op dat “de chronische (18 maanden) toediening van thymuspreparaat thymalin de FTS-titer verhoogde en het verschijnen van de piek van antilichamen bevorderde”, wat suggereert dat het peptide ondersteunende activiteit kan vertonen bij het voorkomen van infectie.

Thymalin and Atherosclerosis Mechanisms

Volgens onderzoek bij konijnen lijkt het peptide mogelijk lipideniveaus te reguleren en plaqueverwijdering uit de arteriële wand door lymfocyten te mediëren. Meer specifiek vertoonde Thymalin potentiële hypolipidemische (lipidenverlagende) werking, wat suggereert dat het mogelijk lipideniveaus in de bloedbaan kan verlagen. Tegelijkertijd geeft de studie aan dat Thymalin ook antiatherosclerotische werking vertoonde. Deze term impliceert dat Thymalin mogelijk kan helpen bij het verminderen of remmen van de ontwikkeling van atherosclerotische plaques, die bestaan uit ophopingen van vetcellen, cholesterol en andere stoffen in en op de arteriewanden. Thymalin kan T-suppressorcelactiviteit en gevoeligheid normaliseren en daardoor de immuundisfunctie controleren of opheffen die plaquevorming veroorzaakt.[8] T-suppressorcellen zijn een type immuuncel dat immuunreacties reguleert, inclusief reacties betrokken bij inflammatoire processen zoals atherosclerose. Verhoogde gevoeligheid voor atherogene lipoproteïnen wijst meestal op een verhoogde inflammatoire reactie op deze moleculen, die cruciaal worden geacht bij de ontwikkeling van atherosclerotische laesies. Thymalin normaliseerde schijnbaar de activiteit van T-suppressorcellen en de gevoeligheid voor atherogene lipoproteïnen. Kortom, Thymalin peptide kan potentieel hebben om de disfunctie te overwinnen waardoor immuniteit het ontstaan van bepaalde hartziekten niet kan controleren.

Thymalin and Inflammation

Parodontitis is een ontsteking van het tandvlees en de gerelateerde orale structuren. Nonathymulin is onderzocht op zijn potentiële invloed op de vermindering van ontsteking en bacteriële infecties.[10] Ernstige vermagering kan worden veroorzaakt door variërende niveaus van circulerende schildklierhormonen, en immuunfunctie en prevalentie van perifere lymfocyten kunnen worden aangetast. Blootstelling aan Thymalin in diermodellen leek thymusatrofie in deze context om te keren.[11] Deze gevallen kunnen ook zinksuppletie vereisen om de activiteit van Thymalin te faciliteren, aangezien onderzoekers suggereren dat de peptidefunctie mogelijk door zink wordt gereguleerd.

Verder geven speculatieve studies aan dat de immuunfunctie mogelijk wordt beïnvloed door blootstelling aan Thymalin. Onderzoeksstudies die de werking van het peptide onderzochten, hebben gesuggereerd dat het mogelijk de T-celfunctie verbetert en daarmee verschillende aspecten van cellulaire immuniteit, zoals infectie, ontsteking, kanker en hartziekten.

Thymalin and Metabolism

In een uitgebreide studie van 6 tot 8 jaar werd het metabole potentieel van Thymalin, een synthetisch peptide-analoog van een natuurlijk voorkomend thymushormoon, onderzocht met behulp van 266 volwassen testmodellen, met een placebo als controle ter vergelijking.[12] Het onderzoek suggereerde dat Thymalin verschillende basisfysiologische functies zou kunnen beïnvloeden, mogelijk inclusief functies gerelateerd aan cardiovasculaire, neurologische en immunologische systemen binnen deze onderzoeksmodellen. De studie gaf voorzichtig aan dat zowel metabolische snelheden als hemostase — het proces om bloedingen te stoppen — gunstig beïnvloed zouden kunnen zijn door Thymalin. Er werd verondersteld dat Thymalin een rol zou kunnen spelen in het behouden of mogelijk zelfs revitaliseren van thymusfuncties, waarvan wordt aangenomen dat deze geleidelijk afnemen.

Deze invloed op thymusfuncties zou hypothetisch de waargenomen verbeteringen in T-cel-gemedieerde immuniteit kunnen verklaren. T-cellen, essentieel binnen de adaptieve immuniteit, vertoonden mogelijk herstel in zowel aantal als functionaliteit bij modellen blootgesteld aan Thymalin. Bovendien onderzocht het onderzoek de potentiële werking van Thymalin op systemische ontsteking, die vaak wordt waargenomen bij rijping van het organisme. Voorlopige resultaten wezen op een mogelijke vermindering van markers geassocieerd met systemische ontsteking bij de aan Thymalin blootgestelde modellen, wat suggereert dat het mogelijk cytokineproductie en regulatie van immuuncellen moduleert, wat mogelijk leidt tot een vermindering van chronische ontsteking. De invloed van Thymalin op stresshormonen, in het bijzonder cortisol — integraal onderdeel van de stressrespons — was een ander aandachtspunt. De studie speculeerde dat Thymalin mogelijk de hypothalamus-hypofyse-bijnier (HPA)-as beïnvloedt, die verantwoordelijk is voor cortisolregulatie, wat mogelijk leidt tot stabielere cortisolniveaus en een vermindering van de nadelige effecten geassocieerd met stress. Op het gebied van metabole functie werden mogelijke verbeteringen in metabole stabiliteit waargenomen bij het cohort blootgesteld aan Thymalin. Veranderingen die kunnen wijzen op normalisatie van metabole parameters, zoals glucoseniveaus en lipidenprofielen, werden opgemerkt, wat wijst op een mogelijke invloed van Thymalin op metabole processen, mogelijk via verbetering van cellulair metabolisme of directe werking op metabole enzymen.

Thymalin and Cellular Aging Rate

In een onderzoeksstudie gericht op oudere murine modellen rapporteerden onderzoekers een verschil in gemiddelde levensduur: 949 dagen voor de controlegroep versus 1048 dagen voor de groep blootgesteld aan Thymalin.[13] Daarnaast werd de ‘verouderingssnelheid’ — een maatstaf die aangeeft hoe snel tekenen van biomarkers van cellulaire veroudering verschijnen — waargenomen op 0.0071 dagen in de controlegroep vergeleken met 0.0041 dagen in de Thymalin-groep. Verder werd het voorkomen van tumorcellen ongeveer 1,5 keer verminderd in de Thymalin-groep vergeleken met de controlegroep. Deze vermindering was nog significanter in de context van hematopoëtische kankercellen, waarbij de incidentie van tumorcellen ongeveer 3,4 keer lager was in de aan Thymalin blootgestelde murine modellen. De onderzoekers veronderstellen dat Thymalin mogelijk belangrijke aspecten van het immuunsysteem beïnvloedt die cruciaal worden geacht voor celregulatie en het voorkomen van ontwikkeling en verspreiding van kankercellen. Verdere onderzoeken kunnen verduidelijken dat de aminozuren L-Glutamaat (L-Glu) en L-Tryptofaan (L-Trp), bestanddelen van Thymalin, mogelijk een rol spelen in de verbeterde differentiatie van T-cellen. T-cellen worden beschouwd als vitale componenten van het adaptieve immuunsysteem, specifiek bedreven in het identificeren van complexen gevormd door peptiden en major histocompatibility complex (MHC)-moleculen, cruciaal voor het initiëren van een immuunrespons. De studie merkte ook veranderingen op in cyclische nucleotide niveaus, die belangrijk zijn in celsignaleringsroutes. Verhoogde activiteiten in neutrofiele chemotaxis en fagocytose werden waargenomen, fundamenteel voor de primaire verdediging van het organisme tegen pathogenen en mogelijk kwaadaardige cellen.

Disclaimer

De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Onderzoekschemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Elke vorm van lichamelijke toediening is strikt verboden volgens de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

References

Khavinson, V. K.h, & Morozov, V. G. (2003). Peptides of pineal gland and thymus prolong human life. Neuro endocrinology letters, 24(3-4), 233–240.

Zhaboiedov, H. D., Bychkova, N. H., Skrypnik, R. L., & Sydorova, M. V. (2001). Doslidzhennia stanu klitynnoho i humoral’noho imunitetu ta vyznachennia indyvidual’noï chutlyvosti T-limfotsytiv do imunokorektoriv u khvorykh s diabetychnoiu retynopatiieiu [Evaluation of cellular and humoral immunity and individual sensitivity of T-lymphocytes to immunocorrectors in patients with diabetic retinopathy]. Likars’ka sprava, (1), 53–56.

Zhukova, G. V., Schikhlyarova, A. I., Barteneva, T. A., Shevchenko, A. N., & Zakharyuta, F. M. (2018). Effect of Thymalin on the Tumor and Thymus under Conditions of Activation Therapy In Vivo. Bulletin of experimental biology and medicine, 165(1), 80–83. doi:10.1007/s10517-018-4104-z.

Isaeva, M. P., Budazhabon, G. B., & Kuznik, B. I. (1989). Vliianie timalina na pokazateli immuniteta i gemostaza u bol’nykh rasprostranennymi formami psoziaza [The effect of thymalin on indices of immunity and hemostasis in patients with disseminated forms of psoriasis]. Vestnik dermatologii i venerologii, (10), 42–43.

Maslennikov, A. A., Kamenev, V. F., & Kolomiets, V. M. (2007). Problemy tuberkuleza i boleznei legkikh, (9), 30–33.

Budazhabon, G. V., Kuznik, B. I., Morozov, V. G., Orlova, N. N., & Khavinson, V. K.h (1984). Sostoianie immunogeneza i gemostaza u bol’nykh s obostreniem khronicheskogo glomerulonefrita, lechennykh timalinom [Immunogenesis and hemostasis in patients with exacerbated chronic glomerulonephritis treated with thymalin]. Terapevticheskii arkhiv, 56(10), 62–66.

Labunets’ I. F. (2001). Vikovi zminy tsyrkadnykh i tsyrkanual’nykh kolyvan’ velychyny imunnoï vidpovidi ta chysla klityn u limfoïdnykh orhanakh tvaryn: mozhlyvyĭ zv’iazok z faktoramy tymusa [Age-related changes in circadian and circannual fluctuations of the immune response and the number of cells in lymphoid organs of animals: a possible connection to thymic factors]. Fiziolohichnyi zhurnal (Kiev, Ukraine : 1994), 47(5), 54–62.

Ryzhenkov, V. E., Ogurtsov, R. P., Trubacheva, V. V., Popov, V. G., & Puzyreva, V. P. (1988). Vliianie timalina na razvitie éksperimental’noĭ giperlipidemii i ateroskleroza [Effect of thymalin on the development of experimental hyperlipidemia and atherosclerosis]. Voprosy meditsinskoi khimii, 34(1), 51–56.

Zhumadilov, Z.hS.h, & Terekhova, R. P. (1985). Primenenie timalina dlia profilaktiki posleoperatsionnykh gnoĭno-vospalitel’nykh oslozhneniĭ [Use of thymalin for preventing postoperative suppurative and inflammatory complications]. Klinicheskaia khirurgiia, (1), 36–38.

Kuznik, B. I., Khavinson, V. K.h, Morozova, V. G., Budazhabon, G. B., & Budazhabon, N. G. (1985). Primenenie timalina dlia lecheniia bol’nykh parodontitom [Use of thymalin in treating periodontitis patients]. Stomatologiia, 64(1), 20–22.

Wade, S., Bleiberg, F., Mossé, A., Lubetzki, J., Flavigny, H., Chapuis, P., Roche, D., Lemonnier, D., & Dardenne, M. (1985). Thymulin (Zn-facteur thymique serique) activity in anorexia nervosa patients. The American journal of clinical nutrition, 42(2), 275–280. doi:10.1093/ajcn/42.2.275.

Khavinson VKh, Morozov VG. Peptides of pineal gland and thymus prolong human life. Neuro Endocrinol Lett. 2003 Jun-Aug;24(3-4):233-40. PMID: 14523363.

Anisimov VN, Khavinson VK, Morozov VG. Immunomodulatory synthetic dipeptide L-Glu-L-Trp slows down aging and inhibits spontaneous carcinogenesis in rats. Biogerontology. 2000;1(1):55-9.

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.

Dit product is uitsluitend bestemd voor onderzoek/laboratoriumgebruik. Gebruik en/of consumptie door mensen of dieren is strikt verboden volgens de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptides is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een gepassioneerd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.