Vialox (Pentapeptide-3V) Peptide

Vialox, ook bekend als Pentapeptide-3V, is een peptide met een sequentie van vijf aminozuren (Gly-Pro-Arg-Pro-Ala). Het werd oorspronkelijk geïsoleerd uit endogeen geproduceerd slangengif. Het peptide lijkt tijdelijke spierverlamming na te bootsen. Dit resultaat is door onderzoekers waargenomen bij verlammende verbindingen zoals botulinetoxine, waarvan wordt aangenomen dat ze de diepte van rimpels verminderen. Vialox lijkt nicotinerge acetylcholinereceptoren te remmen. Dit potentieel kan curare-achtige effecten mogelijk maken op de neuromusculaire overgang, wat de elektrische impulsen van het zenuwstelsel naar de spieren zou kunnen blokkeren. Een dergelijke blokkade kan uiteindelijk spiercontractie stoppen.

Dit mechanisme lijkt analoog te zijn aan de functie van tubocurarine. Deze functie wordt waargenomen via de hypothetische interactie van Vialox met acetylcholinereceptoren op het postsynaptische membraan van spiercellen. Tubocurarine, een natuurlijk voorkomende alkaloïde verbinding, wordt voornamelijk aangetroffen in de bast van bepaalde planten. Dit omvat Chondrodendron tomentosum, algemeen aangeduid als “curare”. Experts erkennen deze verbinding als een krachtig neurotoxine. De werkingswijze wordt beschouwd als die van een niet-depolariserende neuromusculaire blokker. Er wordt verondersteld dat deze functie de activiteit van acetylcholine — een neurotransmitter die door onderzoekers cruciaal wordt geacht voor spiercontractie — op de neuromusculaire overgang belemmert, wat spiercontractie mogelijk kan remmen.[1]

Specificaties

Sequentie: Gly-Pro-Arg-Pro-Ala

Moleculaire Formule: C21H37N9O5

Moleculair Gewicht: 495.58 g/mol

PubChem: CID 67073230

Synoniemen: Pentapeptide-3V

Vialox Peptide Onderzoek

Vialox (Pentapeptide-3V) en Algemene Studies

Vialox (Pentapeptide-3V) is een peptide dat wetenschappelijke interesse heeft gewekt vanwege de veronderstelde neiging om de communicatie tussen zenuwen en spieren te verstoren. In tegenstelling tot andere antagonisten van nicotinerge acetylcholinereceptoren (N-AChR), lijkt Vialox uitsluitend te werken op perifere nicotinerge acetylcholinereceptoren. Volgens studies op diermodellen lijkt het peptide weinig invloed te hebben op centrale neuronale receptoren.

Vialox lijkt de signaaloverdracht tussen neuronen en spieren te verstoren. Onderzoekers leggen uit dat het mogelijk een antagonist is van de acetylcholinereceptor en dat het zenuwsignalen op het postsynaptische membraan kan blokkeren. Deze blokkade kan leiden tot spierontspanning.[2] Wetenschappelijke studies suggereren dat acetylcholine, zodra het vanuit het axon van de zenuw wordt vrijgegeven, mogelijk naar de neuromusculaire overgang reist en zich bindt aan receptoren op het membraan van spiercellen, zoals nicotinerge acetylcholinereceptoren (N-AChR). De binding van het axon aan de receptor kan een instroom van natriumionen in de spiercel mogelijk maken, wat kan leiden tot depolarisatie (de vermindering van de elektrische lading over het celmembraan). Depolarisatie kan een elektrische impuls initiëren die spiercontractie kan veroorzaken.

Vialox is onderzocht vanwege het theoretische vermogen om dit proces te stoppen door zich aan N-AChR te hechten. Het peptide lijkt de binding van acetylcholine, een neurotransmitter, aan zijn specifieke receptorplaatsen op spiercellen te remmen. Deze remming voorkomt waarschijnlijk de daaropvolgende opening van natriumionkanalen, die door experts als cruciaal worden beschouwd voor het depolarisatieproces dat normaal gesproken resulteert in spiercontractie. Door de activiteit van acetylcholinereceptoren te verstoren, kan Vialox functioneren als een niet-depolariserende neuromusculaire blokker. Daardoor kan het bijdragen aan ontspanning van gladde spieren, zoals die in verschillende inwendige organen.[3]

De algemene hypothetische werking van Vialox is een afname van de binding van acetylcholine evenals een mogelijke vermindering van de frequentie en intensiteit van spiercontracties. Na de gedeeltelijke verlamming van de spieren wordt doorgaans geforceerde ontspanning waargenomen. Studies over dit onderwerp suggereren dat het peptide spiercontracties mogelijk met 71% kan verminderen binnen 1 minuut van experimentatie. Vialox kan ook hebben bijgedragen aan een vermindering van 58% in spiercontracties na een volledige 2 uur. Daarom merkten Gorouhi et al. op dat “…in vitro studies […] aantoonden dat dit product [mogelijk leidde tot] verzachte rimpels en verminderde huidruwheid”.[3]

Vialox (Pentapeptide-3V) en Rimpels

Het verouderingsproces van de huidstructuur omvat een afname van de niveaus van huidcellen, waarvan wordt aangenomen dat ze astrocyten omvatten. Astrocyten worden verondersteld verantwoordelijk te zijn voor de productie van eiwitten zoals collageen. Natuurlijke veroudering kan ook resulteren in een afname van de niveaus van eiwitten zoals collageen en elastine. Een afname van deze eiwitten kan leiden tot meer rimpelvorming in de bovenste lagen van de huidstructuur.

Volgens studies uitgevoerd door specialisten van de afdeling dermatologie merkten Reddy et al. op dat “dit product [mogelijk] effectief is in het gladmaken [en]…onmiddellijk aanspannen van de huid.” Experimentele modellen suggereren dat Vialox rimpels mogelijk elimineert bij 50% van het experimentele cohort en huidoppervlakteruwheid bij ongeveer 47% van het experimentele cohort na 28 dagen van tweemaal daagse blootstelling.[4]

Disclaimer

De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicals zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Elke vorm van lichamelijke toediening is strikt verboden volgens de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie gedeeld in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

Referenties

Husein el Hadmed, H., & Castillo, R. F. (2016). Cosmeceuticals: peptides, proteins, and growth factors. Journal of cosmetic dermatology, 15(4), 514-519.

Lupo, M. P., & Cole, A. L. (2007). Cosmeceutical peptides. Dermatologic therapy, 20(5), 343-349.

Gorouhi, F., & Maibach, H. I. (2009). Role of topical peptides in preventing or treating aged skin. International journal of cosmetic science, 31(5), 327-345.

Reddy, B. Y., Jow, T., & Hantash, B. M. (2012). Bioactive oligopeptides in dermatology: Part II. Experimental dermatology, 21(8), 569-575.

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.

Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is strikt verboden volgens de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een gepassioneerd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.