AOD 9604 Peptide

AOD 9604 is een gemodificeerd peptide dat oorspronkelijk is ontwikkeld als een afgeleide in obesitasonderzoek. Het wijzigt het peptide Fragment 176-191 van het groeihormoon hGH door een tyrosineresidu toe te voegen aan de N-terminus. Het voorgestelde werkingsmechanisme van AOD 9604 is volgens onderzoekers beperkt tot het bevorderen van lipolyse, waardoor de synthetische verbinding wordt gekoppeld aan obesitasonderzoek.[1] Het peptide lijkt in studies tot nu toe geen invloed te hebben op de niveaus van insuline of IGF1; daarom lijkt het geen diabetesontwikkeling te triggeren of glucose-intolerantie te veroorzaken in testmodellen, hoewel verdere studies nodig zijn om dit aspect te onderzoeken.[2]

Specificaties

Andere benamingen: AOD-9604

Moleculaire formule: C78H123N23O23S2

Moleculair gewicht: 1815.1 g/mol

Sequentie: Tyr-Leu-Arg-Ile-Val-Gln-Cys-Arg-Ser-Val-Glu-Gly-Ser-Cys-Gly-Phe

AOD 9604 Onderzoek

AOD 9604 Structuur
Wetenschappers veronderstellen dat verschillende delen van het hGH-molecuul verschillende eigenschappen kunnen bezitten en verschillende effecten kunnen veroorzaken in testmodellen.[3] Er wordt gesuggereerd dat alleen de laatste 15 aminozuren mogelijk verantwoordelijk zijn voor het vetverbrandingspotentieel van het hormoon. Het fragment werd aanvankelijk hGH 177-191 genoemd en werd vervolgens gemodificeerd door toevoeging van tyrosine om AOD 9401 te creëren, mogelijk om het molecuul te stabiliseren. Deze modificatie leidde tot de productie van een fragment van 16 aminozuren genaamd AOD 9604.[4] Interessant is dat onderzoekers opmerken: “AOD 9604 interageert niet met de hGH-receptor.” Deze modificatie kan het hGH Fragment 176-191 relatief stabieler hebben gemaakt dan andere peptiden.

AOD 9604 Werkingsmechanisme

AOD 9604 is voornamelijk bestudeerd in muismodellen, en belangrijke experimenten hebben relatief grote hoeveelheden AOD 9604 gebruikt.[5] Deze experimenten resulteerden naar verluidt in een gewichtsreductie van 50% na blootstelling bij de onderzoeksmodellen. Het is echter belangrijk op te merken dat het fragment geen andere bijbehorende werking van hGH lijkt te hebben, zoals een mogelijke toename van IGF-1 (insuline-achtige groeifactor-1), insulineresistentie of celproliferatie. Daarom lijkt de verbinding mogelijk niet het spierbehoudende en anabole effect te bezitten dat typisch wordt geassocieerd met groeihormonen. Desondanks lijkt AOD 9604 gewichtsverlies te kunnen stimuleren via mechanismen vergelijkbaar met hGH, doordat het verschillende cellulaire pathways kan activeren die mogelijk leiden tot de vrijgave van vetzuren uit vetcellen.

Daarnaast stellen onderzoekers dat het peptide mogelijk de activiteit van lipasen beïnvloedt, een groep enzymen die de terugkeer van vet naar vetweefsel voorkomen.[6] Het is vermeldenswaard dat AOD 9604 geen invloed lijkt te hebben op de natuurlijke productie van hGH en niet lijkt te functioneren als een groeihormoon secretagoog. Bovendien lijkt het geen invloed te hebben op de signalering van hongerhormonen om de eetlust te verhogen of te verlagen. Muismodellen die AOD 9604 en hGH vergelijken, hebben verschillende resultaten gerapporteerd in magere en obese gevallen.[4] In magere muismodellen lijkt hGH de vetvrije massa te verhogen, terwijl AOD 9604 of een placebo dit effect niet lijkt te hebben. Daarom speculeren onderzoekers dat AOD 9604 mogelijk niet effectief is in het vergroten van spiercellen en het bijdragen aan spierhypertrofie. In obese muismodellen lijken zowel hGH als AOD 9604 echter potentieel gewichtsverlies te veroorzaken. Wetenschappers merkten ook op dat er een schijnbare vermindering van 40% in vetweefsel was in de hGH-groep, vergeleken met 28% bij AOD 9604.

Daarom suggereren experimenten dat AOD 9604 mogelijk een lager potentieel heeft dan hGH bij het stimuleren van de vrijgave van vet uit vetcellen.[7] Onderzoekers stellen ook dat “de lipolytische werking van zowel hGH als AOD 9604 niet direct wordt gemedieerd via de β3-AR, hoewel beide verbindingen de expressie van β3-AR verhogen, wat mogelijk bijdraagt aan verhoogde lipolytische gevoeligheid.” Groeihormoon bevordert waarschijnlijk een grotere vrijgave van vet uit vetcellen door zijn vermeende effect op insulineresistentie. Door glucoseopname te verminderen, kan het cellen dwingen mogelijk meer vet te gebruiken. Daarentegen lijkt het fragment AOD 9604 geen insulineresistentie te verhogen. Daarnaast suggereert anekdotisch bewijs dat AOD 9604 mogelijk enkele effecten kan hebben, waaronder bescheiden verbeteringen in cholesterolniveaus en insulinegevoeligheid, maar dit moet nog worden bevestigd in muismodellen.

AOD 9604 en Obesitas

AOD 9604 is in klinische studies onderzocht met als doel obesitas aan te pakken met een peptide vergelijkbaar met hGH. Fase 2b klinische studies uitgevoerd op 300 obese proefpersonen in Australië toonden aan dat het peptide consistente gewichtsafname leek te veroorzaken gedurende 12 weken bij dagelijkse toediening.[8] De snelheid van gewichtsverlies werd consequent vergeleken met de placebogroep en leek stabiel te blijven gedurende de gehele studieperiode. Deze observatie suggereert dat het peptide waarschijnlijk geen resistentie veroorzaakt, en dat langdurige blootstelling mogelijk een uitgesproken effect kan hebben. Onderzoek op dit gebied is gaande. Onderzoekers hebben ook muismodellen gebruikt om het onderliggende mechanisme van AOD 9604 te onderzoeken.

Een eerste hypothese stelde dat AOD 9604 zich mogelijk bindt aan en β-3-adrenerge receptoren activeert, die zich op het oppervlak van wit vetweefsel bevinden. Na binding aan deze receptoren kan het peptide downstream signalering activeren, wat vetcellen kan mobiliseren van opslag naar een bruikbare toestand door het metabolisme te verhogen. Interessant is dat genetisch gemodificeerde muizen met β-3-adrenerge receptoren vetverlies vertoonden, mogelijk via apoptose van wit vetweefsel.

AOD 9604 en Hartziekten

AOD 9604 kan mogelijk indirect de hartfunctie verbeteren door vet te mobiliseren en obesitas te verminderen. Het peptide kan de kans op hartziekten veroorzaakt door obesitas verminderen. Naast de vermeende primaire functie van vetreductie, hebben onderzoeksteams andere mechanismen voorgesteld waarmee het peptide mogelijk hartcondities kan verbeteren. Deze pathways zijn onafhankelijk van β-3-adrenerge receptoren en lijken het algemene metabolisme te verbeteren, wat de hartfunctie ten goede kan komen.[9]

AOD 9604 en Gewrichten

Onderzoek suggereert dat AOD 9604 mogelijk invloed heeft op artritische gewrichten bij konijnen en mogelijk heeft bijgedragen aan een verbetering van pijnperceptie en verminderde bewegingsbeperking.[10] Onderzoekers speculeren dat AOD 9604 mogelijk de groei van kraakbeenweefsel in artritische gewrichten bevordert, maar dit moet nog volledig worden onderzocht. Experimenteel onderzoek en microscopische analyse van kraakbeenstructuur in aangetaste gewrichten hebben positieve resultaten laten zien onder invloed van AOD 9604 bij osteoartritis-modellen.

Disclaimer: De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Onderzoekschemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitro testen. Lichamelijke toediening van welke aard dan ook is strikt verboden bij wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

Referenties

Ng, F. M., Sun, J., Sharma, L., Libinaka, R., Jiang, W. J., & Gianello, R. (2000). Metabolic studies of a synthetic lipolytic domain (AOD 9604) of human growth hormone. Hormone research, 53(6), 274–278. https://doi.org/10.1159/000053183
Cox, H. D., Smeal, S. J., Hughes, C. M., Cox, J. E., & Eichner, D. (2015). Detection and in vitro metabolism of AOD 9604. Drug testing and analysis, 7(1), 31–38. https://doi.org/10.1002/dta.1715
Ng, F. M., Jiang, W. J., Gianello, R., Pitt, S., & Roupas, P. (2000). Molecular and cellular actions of a structural domain of human growth hormone (AOD9401) on lipid metabolism in Zucker fatty rats. Journal of molecular endocrinology, 25(3), 287-298.
Heffernan, M. A., Thorburn, A. W., Fam, B., Summers, R., Conway-Campbell, B., Waters, M. J., & Ng, F. M. (2001). Increase of fat oxidation and weight loss in obese mice caused by chronic treatment with human growth hormone or a modified C-terminal fragment. International journal of obesity and related metabolic disorders : journal of the International Association for the Study of Obesity, 25(10), 1442–1449. https://doi.org/10.1038/sj.ijo.0801740
Ng, F. M., Sun, J., Sharma, L., Libinaka, R., Jiang, W. J., & Gianello, R. (2000). Metabolic studies of a synthetic lipolytic domain (AOD9604) of human growth hormone. Hormone research, 53(6), 274–278. https://doi.org/10.1159/000053183
Kopchick, J. J., Berryman, D. E., Puri, V., Lee, K. Y., & Jorgensen, J. O. (2020). The effects of growth hormone on adipose tissue: old observations, new mechanisms. Nature Reviews Endocrinology, 16(3), 135-146.
Heffernan, M., Summers, R. J., Thorburn, A., Ogru, E., Gianello, R., Jiang, W. J., & Ng, F. M. (2001). The Effects of Human GH and Its Lipolytic Fragment (AOD9604) on Lipid Metabolism Following Chronic Treatment in Obese Mice andβ 3-AR Knock-Out Mice. Endocrinology, 142(12), 5182-5189.
Bray, G. A., & Greenway, F. L. (2007). Pharmacological treatment of the overweight patient. Pharmacological reviews, 59(2), 151–184. https://doi.org/10.1124/pr.59.2.2
Heffernan, M., Summers, R. J., Thorburn, A., Ogru, E., Gianello, R., Jiang, W. J., & Ng, F. M. (2001). The effects of human GH and its lipolytic fragment (AOD 9604) on lipid metabolism following chronic treatment in obese mice and beta(3)-AR knock-out mice. Endocrinology, 142(12), 5182–5189. https://doi.org/10.1210/endo.142.12.8522
Kwon, D. R., & Park, G. Y. (2015). Effect of Intra-articular Injection of AOD 9604 with or without Hyaluronic Acid in Rabbit Osteoarthritis Model. Annals of clinical and laboratory science, 45(4), 426–432.

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12 PST.
Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoek/laboratoriumgebruik. Gebruik bij mensen of dieren en/of consumptie is strikt verboden bij wet. Alleen gekwalificeerde en bevoegde professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie op Biotech Peptides is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians, Londen. Hij is een toegewijd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.