TRH Thyrotropin (Protirelin) Peptide

TRH Thyrotropin. Thyrotropin Releasing Hormone (TRH), vaak Protirelin genoemd, is een klein peptidehormoon dat bestaat uit 3 aminozuren en wordt gesynthetiseerd in de hypothalamus. Men denkt dat het hormoon functioneert via binding aan de thyrotropine-releasing hormone receptoren TRH-1 en TRH-2. Het werd ontwikkeld door onderzoekers met de bedoeling de afgifte van zowel schildklierstimulerend hormoon (TSH) als prolactine vanuit de hypofysevoorkwab te stimuleren. TSH werkt op zijn beurt direct op de schildklier om de synthese en afgifte van schildklierhormonen te bevorderen, voornamelijk trijoodthyronine (T3) en thyroxine (T4). TRH is gebruikt in onderzoek naar de functie van de hypofysevoorkwab in modellen van schildklieraandoeningen. TRH kan mogelijke rollen vertonen bij het TREK-1-kanaal, in de regulatie van cellulaire veroudering, arousal, voedingsgedrag, autonome regulatie en het verminderen van schade door vrije radicalen.

Specificaties

Synoniemen: Protirelin, Thyroliberin, Lopremone, Relefact

Moleculaire Formule: C16H22N6O4

Moleculair Gewicht: 362.39 g/mol

Sequentie: Pyr-His-Pro

TRH Thyrotropin (Protirelin) Onderzoek

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Depressiemodellen

Het thyrotropine-releasing hormoon is genoemd in talrijke studies met betrekking tot depressie. In een vroege studie introduceerden onderzoekers TRH Thyrotropin (Protirelin) direct in de wervelkolommen van diermodellen. Het peptide rapporteerde een vermindering van 50% of meer in depressieve symptomen vergeleken met controles.[1] De wetenschappers melden dat “Toediening van protirelin… een snelle verbetering induceerde … wat de hypothese ondersteunt dat thyrotropine-releasing hormoon een positieve modulator van stemming zou kunnen zijn.”[2] Onderzoekers probeerden andere methoden te verkennen om TRH Thyrotropin (Protirelin) toe te dienen. Zij speculeerden dat het peptide mogelijk de bloed-hersenbarrière (BBB) niet kan passeren, wat hielp hun onderzoeksfocus te verfijnen. Tijdens hun studies ontdekten zij dat blootstelling tijdens de nachtelijke slaap beter leek aan te sluiten bij de natuurlijke circadiane cycli van TRH. In de studie vertoonde het percentage modellen dat TRH kreeg een vermindering van 50% of meer in symptomen van stemmingsstoornissen, wat overeenkomt met bevindingen uit gerelateerde studies.[3]

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Motorisch Geheugen

Motorisch geheugen, ook wel spiergeheugen genoemd, is een vorm van procedureel geheugen die ontstaat door herhaaldelijk uitvoeren van een specifieke motorische taak. Onderzoek bij muizen zonder het gen voor TRH Thyrotropin (Protirelin) leek aan te tonen dat zij langzamer waren in het leren van specifieke motorische taken, maar onderzoekers speculeerden dat de leersnelheid mogelijk verhoogd kon worden onder invloed van TRH. Deze bevindingen ondersteunden een bestaande onderzoekshypothese dat TRH Thyrotropin (Protirelin) actief kan zijn in het cerebellum en een rol kan spelen bij het faciliteren van motorisch leren. Knockout-muizen blootgesteld aan TRH bleken sneller te leren na vier proeven dan niet-blootgestelde muizen.[4] Deze studie suggereert het potentieel van het peptide om de snelheid van motorisch leren te verbeteren. Endogeen TRH en TRH-analogen zijn voorgesteld om ataxie te verminderen in modellen van cerebellaire degeneratieve aandoeningen. Men speculeert dat zij dit doen via hun mogelijke invloed op motorisch leren.

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Opioïden

Onderzoeksstudies naar de effecten van blootstelling aan opioïden onderzochten de werking van het THR Thyrotropin peptide, en onderzoekers suggereerden dat het de ademhalingsfrequentie op concentratieafhankelijke wijze kan verhogen, mogelijk zonder de pijncontrole te beïnvloeden.[5] In een studie naar geïnduceerde overdosis leek het peptide overlijden bij alle experimentele diermodellen te hebben voorkomen. Deze bevinding werd gerapporteerd naast een secundaire groep die Narcan kreeg en een controlegroep. Van de twee stoffen (TRH en Narcan) wordt gespeculeerd dat zij verschillende werkingsmechanismen hebben, waardoor hun potentieel om synergistisch te werken wordt uitgebreid.

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Hypovolemische Shock

Taltirelin, waarvan wordt gespeculeerd dat het een metabolisch stabielere versie van TRH is met een langere halfwaardetijd, is getest in de context van acute hemorragische shock in ratmodellen. Voorlopige resultaten suggereren dat Taltirelin mogelijk de gemiddelde arteriële bloeddruk en ademhalingsfrequentie verbeterde, vergelijkbaar met bestaande verbindingen voor acuut bloedverlies. In de studie leek Taltirelin de bloed-pH te verbeteren en mogelijk een daling van arteriële zuurstofsaturatie te voorkomen, waardoor het een potentiële kandidaat is in onderzoeksstudies gerelateerd aan bloedverlies en hypovolemische shock.[6]

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Ziekteontwikkeling

Veranderingen in TRH-niveaus zijn geassocieerd met schildklieraandoeningen. Onderzoekers hebben waargenomen dat veranderingen in TRH en andere schildklierhormonen lijken voor te komen in diverse niet-schildkliergerelateerde aandoeningen. Onderzoek bij ratten heeft gesuggereerd dat specifieke neuronen in de hersenen mogelijk verantwoordelijk zijn voor dit fenomeen, waarbij onderzoekers opperen dat zij het vermogen kunnen verliezen om TRH Thyrotropin (Protirelin) te produceren en te reageren op feedbackmechanismen.[7] Binnen de wetenschappelijke gemeenschap bestaat nieuwsgierigheid naar de vraag of TRH-suppletie de ernst van niet-schildkliergerelateerde ziekten in sommige gevallen kan verminderen, maar onderzoek op dit gebied staat nog in de kinderschoenen.

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Cellulaire Veroudering

Onderzoek bij muizen heeft gesuggereerd dat TRH mogelijk beschermende eigenschappen kan uitoefenen in bepaalde organen tegen oxidatieve schade en cellulaire veroudering. TRH Thyrotropin (Protirelin) lijkt de opbouw van amyloïde plaques in de nieren te verminderen, een veelvoorkomende veronderstelde oorzaak van verminderde nierfunctie. Vergelijkbare effecten werden waargenomen tijdens onderzoek in de testes van verouderende mannelijke muizen. Amyloïde plaques worden vaak geassocieerd met de ziekte van Alzheimer (AD), en onderzoekers zijn geïnteresseerd geraakt in het potentieel van TRH om amyloïde-opbouw in de hersenen te verminderen op dezelfde manier als waarvan wordt verondersteld dat het dit in de nieren doet. Voorlopige studies bij muizen hebben onduidelijke resultaten opgeleverd.[8] De wetenschappers rapporteerden: “Deze studie suggereert dat [hoge concentraties] TRH … neurogedragsmatig actief is.” Onderzoek suggereert dat TRH-niveaus dalen in de hippocampus van modellen van de ziekte van Alzheimer, wat suggereert dat suppletie een ondersteunend doel kan dienen, mits TRH geen invloed heeft op amyloïde-opbouw in de hersenen.

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Exciterende Neurotransmitters

Een studie onderzocht de mogelijke neuroprotectieve werking van TRH Thyrotropin bij het remmen van de afgifte van exciterende aminozuren in het centrale zenuwstelsel, specifiek in de context van hippocampale functie.[9] Dit onderzoek suggereert dat TRH Thyrotropin mogelijk excessieve neurotransmitterafgifte moduleert, wat betrokken is bij diverse neurodegeneratieve modellen. Met behulp van superfusie van hippocampale plakjes van ratten hypotheseerde de studie dat TRH Thyrotropin mogelijk de afgifte van glutamaat en aspartaat geïnduceerd door kaliumdepolarisatie remt. De plakjes werden blootgesteld aan verschillende concentraties van TRH Thyrotropin vóór en tijdens depolarisatie. De resultaten gaven aan dat TRH Thyrotropin de basale neurotransmitterafgifte niet beïnvloedt, maar mogelijk de opgewekte afgifte van glutamaat en aspartaat significant remt. Dit suggereert dat TRH Thyrotropin mogelijk een modulerende werking uitoefent, mogelijk door interactie met synaptische mechanismen waarbij calciumdynamiek betrokken is, aangezien de remming calciumafhankelijk leek te zijn. De remmende werking van TRH Thyrotropin op glutamaat- en aspartaatafgifte werd als krachtig en langdurig waargenomen, wat wijst op een potentieel blijvend effect bij het moduleren van neurotransmitterafgifte. Deze werking kan verband houden met de interactie van TRH Thyrotropin met hoge-affiniteit receptoren, TRH-R1 en TRH-R2, die deel uitmaken van de G-eiwitgekoppelde receptorfamilie en waarvan wordt aangenomen dat zij cellulaire gebeurtenissen beïnvloeden via second messengers zoals diacylglycerol en inositoltrifosfaat. Verder benadrukt de studie dat de werking van TRH Thyrotropin waarschijnlijk beperkt blijft tot de hippocampale regio, mogelijk bij hoofdneuronen zoals granulaire en piramidale neuronen. Van deze neuronen wordt gesuggereerd dat zij zowel TRH Thyrotropin en zijn receptoren als glutamaat co-exprimeren, wat wijst op een verfijnde modulerende rol van TRH Thyrotropin op deze locaties. Dit kan de regulatie van calciumhomeostase of de modulatie van andere neuropeptiden omvatten die neurotransmissie kunnen beïnvloeden. Interessant genoeg speculeren de resultaten ook over een mogelijk nieuw heteroloog werkingsmechanisme van TRH Thyrotropin waarbij pre- en postsynaptische routes betrokken kunnen zijn. Dit aspect moet echter nog volledig worden opgehelderd en vraagt om verdere studies om de onderliggende mechanismen te verduidelijken waarmee TRH Thyrotropin neurotransmittersystemen mogelijk beïnvloedt.

TRH Thyrotropin (Protirelin) en Regulatie van de Bloeddruk

Onderzoek in murine modellen suggereert dat TRH Thyrotropin, toegediend in de preoptische suprachiasmatische nucleus (POS) en de mediale preoptische nucleus (POM), mogelijk leidde tot een waargenomen stijging van de bloeddruk met ongeveer 7% en de hartslag met ongeveer 19%.[10] Deze respons leek meer uitgesproken in deze regio’s vergeleken met andere geteste hypothalamische gebieden, wat wijst op een mogelijk gelokaliseerde werking van Thyrotropin. Interessant genoeg werden uiteenlopende reacties op Thyrotropin geregistreerd in verschillende hypothalamische nuclei. Bijvoorbeeld, in de posterieure hypothalamische nucleus (NHP) verhoogde Thyrotropin niet alleen de hartslag maar ook de bloeddruk, terwijl alleen stijgingen in hartslag werden waargenomen in de anterieure (NHA) en dorsomediale (NDM) hypothalamische nuclei. Deze observaties suggereren een complexe wisselwerking van neurale mechanismen die ten grondslag liggen aan de cardiovasculaire effecten van Thyrotropin. Voorlopige mechanistische onderzoeken geven aan dat de cardiovasculaire effecten van Thyrotropin mogelijk meerdere componenten van het autonome zenuwstelsel omvatten. In de POS wordt verondersteld dat remming van parasympathische zenuwen gedeeltelijk kan bijdragen aan de waargenomen stijgingen in hartslag. Daarentegen kan de cardiovasculaire respons in de NHP gemedieerd worden door de afgifte van bijniercatecholaminen, wat wijst op betrokkenheid van bijnierhormonen. Verder suggereert de studie dat in de NHA-regio activatie van cardiale sympathische zenuwen een potentiële route kan zijn waardoor Thyrotropin invloed uitoefent, zoals blijkt uit het voortbestaan van door Thyrotropin geïnduceerde reacties ondanks voorafgaande blootstelling aan methylatropine (een parasympathische blokker) of adrenalectomie. Deze bevinding impliceert dat de werking van Thyrotropin traditionele routes met bijnierhormonen of parasympathische modulatie mogelijk omzeilt. Het is ook opmerkelijk dat de werking van Thyrotropin niet uniform leek over alle geteste locaties; een daling van zowel bloeddruk als hartslag werd waargenomen binnen een specifiek gebied van de POM (A7050–7400). Deze variabiliteit onderstreept verder de potentiële specificiteit van Thyrotropin binnen de hypothalamische nuclei, mogelijk als weerspiegeling van verschillende receptorverdelingen of lokale neuronale circuits die cardiovasculaire functies moduleren.

Disclaimer: De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Elke vorm van lichamelijke toediening is strikt verboden volgens de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie gedeeld in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

Referenties

Marangell LB, George MS, Callahan AM, Ketter TA, Pazzaglia PJ, L’Herrou TA, Leverich GS, Post RM. Effects of intrathecal thyrotropin-releasing hormone (protirelin) in refractory depressed patients. Arch Gen Psychiatry. 1997 Mar;54(3):214-22. doi: 10.1001/archpsyc.1997.01830150034007. PMID: 9075462.

Bunevicius R, Matulevicius V. Short-lasting behavioural effects of thyrotropin-releasing hormone in depressed women: results of placebo-controlled study. Psychoneuroendocrinology. 1993;18(5-6):445-9. doi: 10.1016/0306-4530(93)90019-h. PMID: 8416053.

Callahan AM, Frye MA, Marangell LB, George MS, Ketter TA, L’Herrou T, Post RM. Comparative antidepressant effects of intravenous and intrathecal thyrotropin-releasing hormone: confounding effects of tolerance and implications for therapeutics. Biol Psychiatry. 1997 Feb 1;41(3):264-72. doi: 10.1016/s0006-3223(97)00372-7. PMID: 9024949.

Watanave M, Matsuzaki Y, Nakajima Y, Ozawa A, Yamada M, Hirai H. Contribution of Thyrotropin-Releasing Hormone to Cerebellar Long-Term Depression and Motor Learning. Front Cell Neurosci. 2018 Dec 12;12:490. doi: 10.3389/fncel.2018.00490. PMID: 30618637; PMCID: PMC6299015.

Boghosian JD, Luethy A, Cotten JF. Intravenous and Intratracheal Thyrotropin Releasing Hormone and Its Analog Taltirelin Reverse Opioid-Induced Respiratory Depression in Isoflurane Anesthetized Rats. J Pharmacol Exp Ther. 2018 Jul;366(1):105-112. doi: 10.1124/jpet.118.248377. Epub 2018 Apr 19. PMID: 29674333; PMCID: PMC5987997.

Asai H, Watanabe Y, Yamauchi-Kohno R, Doi O. Reversal of hemorrhagic shock in rats using the metabolically stable thyrotropin-releasing hormone analog taltirelin hydrate. J Recept Signal Transduct Res. 2011 Dec;31(6):416-22. doi: 10.3109/10799893.2011.625427. Epub 2011 Nov 1. PMID: 22044177.

Fliers E, Guldenaar SE, Wiersinga WM, Swaab DF. Decreased hypothalamic thyrotropin-releasing hormone gene expression in patients with nonthyroidal illness. J Clin Endocrinol Metab. 1997 Dec;82(12):4032-6. doi: 10.1210/jcem.82.12.4404. PMID: 9398708.

Mellow AM, Sunderland T, Cohen RM, Lawlor BA, Hill JL, Newhouse PA, Cohen MR, Murphy DL. Acute effects of high-dose thyrotropin releasing hormone infusions in Alzheimer’s disease. Psychopharmacology (Berl). 1989;98(3):403-7. doi: 10.1007/BF00451695. PMID: 2501817.

Nie Y, Schoepp DD, Klaunig JE, Yard M, Lahiri DK, Kubek MJ. Thyrotropin-releasing hormone (protirelin) inhibits potassium-stimulated glutamate and aspartate release from hippocampal slices in vitro. Brain Res. 2005 Aug 23;1054(1):45-54. doi: 10.1016/j.brainres.2005.06.077. PMID: 16055093.

Diz, D. I., & Jacobowitz, D. M. (1984). Cardiovascular effects produced by injections of thyrotropin-releasing hormone in specific preoptic and hypothalamic nuclei in the rat. Peptides, 5(4), 801-808

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 uur Nederlandse tijd.

Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is strikt verboden volgens de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een fervent onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.