Gonadorelin (GnRH) Peptide

Gonadorelin (GnRH) is een decapeptide gonadotropine-releasing hormoonagonist.[1] Het lijkt te werken door de synthese en afgifte van luteïniserend hormoon en follikelstimulerend hormoon te stimuleren. Het wordt onderzocht binnen de context van onvruchtbaarheid en reproductieve systemen, evenals hypogonadisme. Het wordt ook bestudeerd vanwege het potentieel als diagnostisch hulpmiddel om de hypofysefunctie te beoordelen.[2]

Specifications

Molecular Formula: C55H75N17O13

Sequence: Pyr-His-Trp-Ser-Tyr-Gly-Leu-Arg-Pro-Gly

Molecular Weight: 1182.311 g/mol

Other Known Titles: Growth Hormone Releasing Factor, Somatocrinin, Somatoliberin

Gonadorelin Research

Gonadorelin and GnRH Receptors

Net als GnRH wordt verondersteld dat Gonadorelin zijn werking uitoefent via de GnRH-receptoren. Deze receptoren lijken echter zeer gevoelig te zijn voor downregulatie. Terwijl intermitterende blootstelling aan GnRH en Gonadorelin deze receptoren activeert om fysiologische effecten zoals LH- en FSH-afgifte te produceren, kan continue activatie via Gonadorelin de receptoren downreguleren en inactiveren, waardoor ze ongevoelig worden voor natuurlijk GnRH.[3] Daarom kan de experimenteermethode cruciaal zijn voor de vraag of Gonadorelin de afgifte van LH en FSH zal upreguleren of downreguleren, hormonen die als essentieel worden beschouwd voor het functioneren van de hypothalamus-hypofyse-gonadale (HPG) as. De onderdrukkende werking van Gonadorelin op LH/FSH-productie kan onderzoekspotentieel hebben in experimenten met kankercellen en experimentele modellen van dementie. Aan de andere kant wordt de stimulerende werking tijdens intermitterende blootstelling onderzocht voor het opnieuw activeren van de HPG-as en in experimentele modellen van cryptorchisme en spermatogeneseproblemen.

Gonadorelin Research and Breast Cancer

Onderzoeksstudies naar Gonadorelin en eierstokkanker hebben gesuggereerd dat het peptide mogelijk het potentieel heeft om het ontstaan van bepaalde vormen van kanker te beperken via regulatie van de oestrogeenproductie.[3] Wetenschappers melden: “Fusion of GnRH to hpRNase1 structure produced an enzyme that could specifically target tumor cells.” [4] Langdurige studies in diermodellen van borstkanker hebben gesuggereerd dat blootstelling aan Gonadorelin het risico op proliferatie van kankercellen met tot wel 70% kan verminderen, afhankelijk van de duur.[5] Studies hebben ook gesuggereerd dat oestrogeenremmende maatregelen de ziekteprogressie met 50% kunnen verminderen als de kanker oestrogeengevoelig is. Kankercellen worden geacht na verloop van tijd resistentie te ontwikkelen, meestal als gevolg van verhoogde expressie van oestrogeenreceptoren. Gonadorelin kan volgens onderzoekers direct de groei van oestrogeengevoelige kankers verminderen en de receptorwerking verbeteren.[6] Studies in onderzoeksmodellen van hyperandrogenisme hebben verder gesuggereerd dat langdurige GnRH-blootstelling de totale oestrogeenspiegels kan verlagen en het risico op groei en proliferatie van borstkankercellen kan verminderen.[7]

Gonadorelin and Prostate Cancer

Blootstelling aan GnRH in onderzoeksmodellen van prostaatkanker begon in 1979. Onderzoekers observeerden dat sommige androgenen lokaal in de prostaat worden gevormd via een mechanisme dat intracrinologie wordt genoemd.[8] Onderzoekers veronderstelden dat GnRH als blokkade werkte en slechts gedeeltelijk positief leek te zijn in het beperken van groei en proliferatie van prostaatkankercellen.

Gonadorelin and Dementia

Wetenschappers beschouwen Luteïniserend Hormoon (LH) als een hormoon dat mogelijk op de hersenen werkt op manieren die verder gaan dan wat doorgaans met het hormoon wordt geassocieerd, zoals seksuele dimorfie en vruchtbaarheid. Verhoogde LH-spiegels zijn inderdaad in verband gebracht met een positieve correlatie met de incidentie van de ziekte van Alzheimer en verminderde geheugencapaciteit. Ratten die werden blootgesteld aan hogere LH-spiegels vertoonden slecht geheugen en hippocampale disfunctie. Dit defect werd blijkbaar verholpen door de invloed van LH-blokkers.[10] Verder onderzoek naar LH toont aan dat hogere hormoonspiegels geassocieerd zijn met verhoogde neuropathologie. In het bijzonder wordt gesuggereerd dat LH de vorming van plaques die geassocieerd zijn met de ziekte van Alzheimer bevordert.[11] De onderzoekers concluderen dat “Reducing the LH levels by [exposure] with gonadotropin-releasing hormone agonists could provide [numerous] benefits.” Daarom nemen onderzoekers aan dat het verlagen van LH-spiegels mogelijk helpt om de progressie van de ziekte van Alzheimer te vertragen. Testosteron wordt beschouwd als gunstig voor het behoud van cognitieve functies. Daarom wordt het blokkeren van de volledige hypothalamus-hypofyse-gonadale as mogelijk niet altijd aanbevolen voor het beperken van de ziekte van Alzheimer. Om deze reden hebben wetenschappers geprobeerd Gonadorelin-derivaten te testen om te zien of selectieve verstoring van LH-productie mogelijk is.[12]

Een lopende studie suggereert dat Leuprolide, een veelgebruikte stof geassocieerd met baarmoederfibromen en GnRH-receptoragonisten, volgens onderzoekers mogelijk het risico op de ziekte van Alzheimer verlaagt in vergelijking met andere gonadotropine-analogen. In deze situatie zou Leuprolide mogelijk het risico op CAB voor Alzheimer kunnen compenseren. In het bijzonder onderzochten onderzoekers het schijnbare vermogen van Leuprolide om serumgonadotropinespiegels (vooral LH) te downreguleren en ontdekten dat dit over het algemeen voldoende was om de effecten van verlaagd testosteron te compenseren.[13] Onderzoekers werken momenteel aan het begrijpen van hoe de genetische interacties van de ziekte van Alzheimer kunnen worden verstoord. Gonadorelin is een belangrijk peptide in deze studie.

Gonadorelin and Cryptorchidism

Onderzoek met pulsatieve en intermitterende blootstelling van hypofysecellen aan Gonadorelin wijst op een mogelijke positieve werking bij het ondersteunen van de indaling van testes in modellen van cryptorchisme. Cryptorchisme verwijst naar de afwezigheid van één of beide testes in het scrotum, en deze aandoening is gerelateerd aan de ontwikkelingsprocessen van de HPG-as. Deze as speelt een cruciale rol in de regulatie van reproductieve en hormonale functies. De onderzoeksresultaten impliceren dat er een mogelijkheid bestaat, hoewel niet zeker, dat Gonadorelin potentieel heeft in ongeveer 40% van de gevallen om de ontwikkeling van de HPG-as te bevorderen, met name met betrekking tot de rijping van testiculaire structuren, in vergelijking met een controlegroep.[15]

Gonadorelin and Spermatogenesis

Onderzoek heeft de mogelijkheid onderzocht dat intermitterende blootstelling van hypofysecellen aan Gonadorelin is bestudeerd in modellen van hypothalamische disfunctie, een aandoening die wordt gekenmerkt door verstoorde natuurlijke GnRH-synthese.[16] Er wordt gesuggereerd dat Gonadorelin mogelijk dient om de HPG-as onder deze omstandigheden opnieuw te activeren. Dit reactivatieproces zou volgens hypothesen plaatsvinden via een reeks stimulaties die beginnen bij de hypofyse, die wordt aangezet om LH en FSH te produceren. Vervolgens kunnen deze hormonen de testiculaire cellen stimuleren om androgenen te produceren. In experimenten die minstens vijf maanden duurden, is voorgesteld dat dergelijke intermitterende Gonadorelin-blootstelling mogelijk leidt tot succesvolle spermatogenese.[17] Het succes van dit proces wordt geacht sterk afhankelijk te zijn van het vermogen van de testiculaire cellen om endogeen testosteron te produceren.

Gonadorelin and PCT

Het introduceren van exogene androgenen kan mogelijk de functies van de HPG-as remmen. Na het stoppen van exogene androgeenblootstelling kan het herstel van de HPG-as geleidelijk plaatsvinden. Niettemin kan intermitterende blootstelling aan het peptidehormoon Gonadorelin dit herstel mogelijk versnellen. Gonadorelin, een hypothalamisch peptide dat de afgifte van LH en FSH stimuleert, is onderzocht in verschillende studies. In één specifieke studie werd waargenomen dat exogene androgenen de niveaus van LH en FSH verlaagden tot onder 0,5 internationale eenheden per liter (IU/L) en het endogene testosteron, dat van nature door de testiculaire cellen wordt geproduceerd, verminderden tot ongeveer 4,5 nanomol per liter (nmol/L).[18] Een korte experimentele blootstelling aan Gonadorelin daarentegen werd geassocieerd met duidelijke stijgingen van deze hormonen. Specifiek werd gezien dat LH-spiegels stegen tot wel 7,9 IU/L, FSH-spiegels tot 2,4 IU/L en endogene testosteronniveaus tot 13,3 nmol/L. Opmerkelijk was dat deze verhoogde hormoonspiegels meer dan een jaar aanhielden zonder verdere blootstelling aan Gonadorelin. Dergelijke observaties suggereren dat Gonadorelin mogelijk een belangrijke rol speelt bij het herstellen van de hormonale balans die door exogene androgenen is verstoord.

Disclaimer

De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Lichamelijke toediening van welke aard dan ook is wettelijk strikt verboden. Alle aankopen zijn beperkt tot bevoegde onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie die in dit artikel wordt gedeeld, is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

References

Pace JN, Miller JL, Rose LI. GnRH agonists: gonadorelin, leuprolide and nafarelin. Am Fam Physician. 1991 Nov;44(5):1777-82. PMID: 1835275.

Meethal SV, Smith MA, Bowen RL, Atwood CS. The gonadotropin connection in Alzheimer’s disease. Endocrine. 2005 Apr;26(3):317-26. doi: 10.1385/ENDO:26:3:317. PMID: 16034187.

Bhasin S, Yuan QX, Steiner BS, Swerdloff RS. Hormonal effects of gonadotropin-releasing hormone (GnRH) agonist in men: effects of long term treatment with GnRH agonist infusion and androgen. J Clin Endocrinol Metab. 1987 Sep;65(3):568-74. doi: 10.1210/jcem-65-3-568. PMID: 3114307.

Maleksabet A, Zarei Jaliani H, Asgari A, Ramezani A, Erfani N. Specific Targeting of Recombinant Human Pancreatic Ribonuclease 1 using Gonadotropin-Releasing Hormone Targeting Peptide toward Gonadotropin-Releasing Hormone Receptor-Positive Cancer Cells. Iran J Med Sci. 2021 Jul;46(4):281-290. doi: 10.30476/ijms.2020.83234.1219. PMID: 34305240; PMCID: PMC8288496.

Secreto G, Girombelli A, Krogh V. Androgen excess in breast cancer development: implications for prevention and treatment. Endocr Relat Cancer. 2019 Feb;26(2):R81-R94. doi: 10.1530/ERC-18-0429. PMID: 30403656.

Spicer DV, Pike MC. Sex steroids and breast cancer prevention. J Natl Cancer Inst Monogr. 1994;(16):139-47. PMID: 7999456.

Secreto G, Muti P, Sant M, Meneghini E, Krogh V. Medical ovariectomy in menopausal breast cancer patients with high testosterone levels: a further step toward tailored therapy. Endocr Relat Cancer. 2017 Nov;24(11):C21-C29. doi: 10.1530/ERC-17-0251. Epub 2017 Aug 16. PMID: 28814452.

Vollaard ES, van Beek AP, Verburg FA, Roos A, Land JA. Gonadotropin-releasing hormone agonist treatment in postmenopausal women with hyperandrogenism of ovarian origin. J Clin Endocrinol Metab. 2011 May;96(5):1197-201. doi: 10.1210/jc.2010-1991. Epub 2011 Feb 9. PMID: 21307133.

Labrie F. GnRH agonists and the rapidly increasing use of combined androgen blockade in prostate cancer. Endocr Relat Cancer. 2014 Aug;21(4):R301-17. doi: 10.1530/ERC-13-0165. Epub 2014 May 13. PMID: 24825748.

Labrie F. Combined blockade of testicular and locally made androgens in prostate cancer: a highly significant medical progress based upon intracrinology. J Steroid Biochem Mol Biol. 2015 Jan;145:144-56. doi: 10.1016/j.jsbmb.2014.05.012. Epub 2014 Jun 9. PMID: 24925260.

Burnham V, Sundby C, Laman-Maharg A, Thornton J. Luteinizing hormone acts at the hippocampus to dampen spatial memory. Horm Behav. 2017 Mar;89:55-63. doi: 10.1016/j.yhbeh.2016.11.007. Epub 2016 Nov 12. PMID: 27847314.

Rao CV. Involvement of Luteinizing Hormone in Alzheimer Disease Development in Elderly Women. Reprod Sci. 2017 Mar;24(3):355-368. doi: 10.1177/1933719116658705. Epub 2016 Jul 20. PMID: 27436369.

Bowen RL, Butler T, Atwood CS. Not All Androgen Deprivation Therapies Are Created Equal: Leuprolide and the Decreased Risk of Developing Alzheimer’s Disease. J Clin Oncol. 2016 Aug 10;34(23):2800. doi: 10.1200/JCO.2015.66.3997. Epub 2016 Jun 13. PMID: 27298416; PMCID: PMC5019750.

Smith MA, Bowen RL, Nguyen RQ, Perry G, Atwood CS, Rimm AA. Putative Gonadotropin-Releasing Hormone Agonist Therapy and Dementia: An Application of Medicare Hospitalization Claims Data. J Alzheimers Dis. 2018;63(4):1269-1277. doi: 10.3233/JAD-170847. PMID: 29782310.

Lepor, Herbert. “Comparison of single-agent androgen suppression for advanced prostate cancer.” Reviews in urology vol. 7 Suppl 5,Suppl 5 (2005): S3-S12. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1477619/

Zhang, L., Cai, K., Wang, Y., Ji, W., Cheng, Z., Chen, G., & Liao, Z. (2019). The Pulsatile Gonadorelin Pump Induces Earlier Spermatogenesis Than Cyclical Gonadotropin Therapy in Congenital Hypogonadotropic Hypogonadism Men. American journal of men’s health, 13(1), 1557988318818280. https://doi.org/10.1177/1557988318818280

Muzzi, G., Bartolotta, E., Cherubini, V., & Lomiento, D. (1990). Effetti del trattamento con LH-RH sintetico spray nasale nel criptorchidismo [Effects of the treatment using synthetic LH-RH nasal spray in cryptorchism]. La Pediatria medica e chirurgica : Medical and surgical pediatrics, 12(1), 53–55.

Blumenfeld, Z., Makler, A., Frisch, L., & Brandes, J. M. (1988). Induction of spermatogenesis and fertility in hypogonadotropic azoospermic men by intravenous pulsatile gonadotropin-releasing hormone (GnRH). Gynecological endocrinology : the official journal of the International Society of Gynecological Endocrinology, 2(2), 151–164. https://doi.org/10.3109/09513598809023623

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.

Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is wettelijk strikt verboden. Alleen gekwalificeerde en bevoegde professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een gepassioneerd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.