KPV Peptide

KPV is de C-terminale peptidesequentie van alfa-melanocytstimulerend hormoon (alpha-MSH). Het peptide bestaat uit de laatste drie aminozuren van het alpha-MSH-hormoon. Het is onderzocht vanwege de potentiële ontstekingsremmende eigenschappen op cellulair niveau. KPV bestaat uit de aminozuren L-Lys-L-Pro-L-Val en vertegenwoordigt de minimale sequentie die mogelijk ontstekingen kan verminderen in experimentele modellen. De precieze werkingsmechanismen moeten echter nog verder worden onderzocht om volledig begrepen te worden.

De verschillende mechanismen van dit peptide kunnen mogelijk verschillen van die van alpha-MSH, waarvan onderzoekers denken dat het interageert met melanocortine-1-receptoren door theoretisch de cAMP-route te activeren. In plaats daarvan suggereren studies een snelle en acute toename van intracellulair calcium wanneer KPV wordt geïntroduceerd samen met N6-(L-2-fenylisopropyl) adenosine (PIA), een adenosine-agonist die de cAMP-route remt.

Verdere onderzoeksgegevens met cellen die zijn getransfecteerd met melanocortine-1-receptoren hebben aangetoond dat KPV theoretisch intracellulaire calciumspiegels kan verhogen. Dit kan wijzen op een extra type interactie met deze receptor. Men denkt dat deze calciumsignalering bijdraagt aan de remming van de activering van nucleaire factor kappa-light-chain-enhancer van geactiveerde B-cellen (NF-κB), een transcriptiefactor die betrokken is bij ontstekingsreacties. Door mogelijk de activering van NF-κB te remmen, kan KPV ontstekingsprocessen binnen cellen moduleren.[1]

Specifications

Molecuulgewicht: 342.43 g/mol

Moleculaire formule: C16H30N4O4

Sequentie: Lys–Pro–Val

Andere bekende namen: MSH(11-13), ACTH(11-13), alpha-MSH(11-13)

KPV Peptide Research

KPV Peptide and Intestinal Inflammation

Het belangrijkste onderwerp van KPV-onderzoek tot nu toe is gericht op de potentiële werking van het peptide bij het verminderen van darmontstekingen. In murine modellen van inflammatoire darmziekte (IBD) leek het ontstekingsinfiltraten, MPO-activiteit (myeloperoxidase-activiteit, een marker van ontsteking in darmweefselmonsters) en algemene histologische gegevens met betrekking tot ontsteking te verminderen. KPV leek murine modellen te helpen sneller te herstellen en gewicht aan te komen. Toediening van KPV met behulp van met hyaluronzuur gefunctionaliseerde nanodeeltjes leek ontstekingen naar gerichte darmgebieden te helpen sturen.[2]

Men denkt dat de onderdrukking van TNF-alfa mogelijk ontstekingen kan verminderen en herstel van mucosale cellen kan veroorzaken. De onderzoekers merken op dat: “These results collectively [indicate] that our HA-KPV-NP/hydrogel system [may] release HA-KPV-NPs in the colonic lumen and that these NPs subsequently penetrate into colitis tissues and enable KPV to be internalized into target cells, thereby alleviating [models of] ulcerative colitis.” Studies hebben gesuggereerd dat het peptide mogelijk ook NF-kappaB- en mitogen-activated protein kinase (MAPK)-activiteit vermindert.[3]

Samen kunnen TNF-alfa-, NF-kappaB- en MAPK-remming een aanzienlijk potentieel hebben om ontstekingsveranderingen in darmcellen te beïnvloeden. Murine modellen blootgesteld aan KPV leken minder colische infiltratie en grotere gemiddelde colonlengtes te vertonen dan de controlegroep. In cellulaire studies leek KPV de activering van deze routes in intestinale epitheelcellen en geactiveerde T-cellen te verminderen.[4] Men dacht dat deze remming verband hield met een afname van de secretie van pro-inflammatoire cytokinen zoals interleukine-8 (IL-8). Het mechanisme waarmee KPV deze werking uitoefent lijkt de peptide-transporter PepT1 te omvatten, een di-/tripeptide-transporter die normaal gesproken in de dunne darm tot expressie komt en mogelijk in de dikke darm wordt opgereguleerd tijdens ontstekingsaandoeningen.

Onderzoekers hebben gepostuleerd dat KPV via PepT1 in cellen wordt getransporteerd, wat leidt tot intracellulaire accumulatie en daaropvolgende remming van ontstekingssignaleringsroutes. Deze hypothese wordt ondersteund door observaties dat de ontstekingsremmende werking van KPV verminderde wanneer andere substraten die de PepT1-route blokkeren aanwezig waren, wat impliceert dat opname van KPV via PepT1 cruciaal is voor de activiteit ervan. Daarnaast leek KPV niet via melanocortine-receptoren te werken, aangezien het de intracellulaire cyclische adenosinemonofosfaat (cAMP)-spiegels niet verhoogde, wat wel verwacht zou worden als het via deze receptoren werkte. De wetenschappers rapporteerden dat: “This study indicates that KPV is transported into cells by PepT1 and might be a new [research] agent for IBD.”[4]

KPV Peptide and Wound Healing

Onderzoek suggereert dat de meeste cellen die betrokken zijn bij wondgenezing een Melanocortin 1-receptor tot expressie brengen die alfa-melanocytstimulerend hormoon en analogen zoals KPV bindt. Onderzoekers suggereren dat het KPV-peptide de ontstekingsniveaus tijdens genezing lijkt te verminderen zonder de pigmentatie te induceren die geassocieerd wordt met endogene littekenvorming. Onderzoekers suggereren dat de werking van KPV bij het verminderen van ontsteking en het bevorderen van genezing in onderzoeksmodellen mogelijk wordt gemedieerd via stikstofmonoxide (NO)-signaleringsroutes.

Een dergelijk experiment omvatte mechanische abrasie bedoeld om het gehele corneale epitheel bloot te leggen, gevolgd door introductie van KPV bij de onderzoeksmodellen.[5] Onderzoekers maten het oppervlak van het corneale epitheeldefect vóór en met regelmatige intervallen na het peptide. Het gemiddelde percentage resterend epitheeldefect op elk tijdstip was blijkbaar kleiner in monsters blootgesteld aan KPV vergeleken met controles, wat wijst op een mogelijke versnelling van het genezingsproces. Om de rol van NO te onderzoeken werd natriumnitroprusside (SP), een NO-donor, onderzocht en werd het potentieel van KPV getest door voorafgaande blootstelling aan de stikstofmonoxide-synthaseremmer L-NAME.

Voorafgaande blootstelling aan L-NAME remde de faciliterende werking van KPV op wondgenezing van het corneale epitheel. Deze observatie kan erop wijzen dat NO een rol speelt in het werkingsmechanisme van KPV. In vitro werden corneale epitheelcellen blootgesteld aan KPV in een medium dat 15% foetaal runderserum bevatte. Bepaalde concentraties van KPV stimuleerden de levensvatbaarheid van cellen, wat suggereert dat er mogelijk een directe werking op epitheelcellen is. KPV kan dus wondgenezing van het corneale epitheel bevorderen via mechanismen waarbij mogelijk NO betrokken is.

KPV Peptide and Scar Formation

Men denkt dat KPV chronische ontstekingen kan verminderen, wat lijkt te leiden tot hypertrofische littekenvorming (bijv. keloïden).[6] Hypertrofische littekenvorming wordt beschouwd als veroorzaakt door uitgebreide macrofaaginfiltratie, TNF-immunoreactiviteit en een overvloed aan neutrofielen. Men veronderstelt dat de implicaties van alpha-MSH in deze context mogelijk relatief kleinere littekens en een mildere ontstekingsreactie veroorzaken.

Vergeleken met hormonen met vergelijkbare eigenschappen lijkt Alpha-MSH op bepaalde gebieden een groter potentieel effect te hebben dan KPV. Toch stellen onderzoekers dat het molecuul mogelijk één ernstig potentieel nadeel heeft ten opzichte van KPV — namelijk de mogelijkheid van verhoogde melanineproductie en pigmentatie langs het oppervlak van de epidermale laag. De mogelijke ontstekingsremmende werking van KPV wordt gemedieerd via een andere route vergeleken met die van alpha-MSH. Terwijl alpha-MSH zich bindt aan specifieke melanocortine-receptoren, lijkt KPV dat niet te doen.

Disclaimer

De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Iedere vorm van lichamelijke toediening is strikt verboden volgens de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

References

Elliott RJ, Szabo M, Wagner MJ, Kemp EH, MacNeil S, Haycock JW. alpha-Melanocyte-stimulating hormone, MSH 11-13 KPV and adrenocorticotropic hormone signalling in human keratinocyte cells. J Invest Dermatol. 2004 Apr;122(4):1010-9. doi: 10.1111/j.0022-202X.2004.22404.x. PMID: 15102092.

Xiao B, Xu Z, Viennois E, Zhang Y, Zhang Z, Zhang M, Han MK, Kang Y, Merlin D. Orally Targeted Delivery of Tripeptide KPV via Hyaluronic Acid-Functionalized Nanoparticles Efficiently Alleviates Ulcerative Colitis. Mol Ther. 2017 Jul 5;25(7):1628-1640. doi: 10.1016/j.ymthe.2016.11.020. Epub 2017 Jan 28. PMID: 28143741; PMCID: PMC5498804.

Zhu W, Ren L, Zhang L, Qiao Q, Farooq MZ, Xu Q. The Potential of Food Protein-Derived Bioactive Peptides against Chronic Intestinal Inflammation. Mediators Inflamm. 2020 Sep 9;2020:6817156. doi: 10.1155/2020/6817156. PMID: 32963495; PMCID: PMC7499337.

Dalmasso G, Charrier-Hisamuddin L, Nguyen HT, Yan Y, Sitaraman S, Merlin D. PepT1-mediated tripeptide KPV uptake reduces intestinal inflammation. Gastroenterology. 2008 Jan;134(1):166-78. doi: 10.1053/j.gastro.2007.10.026. Epub 2007 Oct 17. PMID: 18061177; PMCID: PMC2431115.

Bonfiglio V, Camillieri G, Avitabile T, Leggio GM, Drago F. Effects of the COOH-terminal tripeptide alpha-MSH(11-13) on corneal epithelial wound healing: role of nitric oxide. Exp Eye Res. 2006 Dec;83(6):1366-72. doi: 10.1016/j.exer.2006.07.014. Epub 2006 Sep 11. PMID: 16965771.

Song J, Li X, Li J. Emerging evidence for the roles of peptide in hypertrophic scar. Life Sci. 2020 Jan 15;241:117174. doi: 10.1016/j.lfs.2019.117174. Epub 2019 Dec 13. PMID: 31843531.

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.

Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is strikt verboden volgens de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een fervent onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.