Gemodificeerd GRF (1-29) Peptide
Modified GRF (1-29), of Mod GRF (1-29), is een synthetisch peptide dat een gemodificeerd fragment is van het endogeen voorkomende groeihormoonvrijgevend hormoon (GHRH). Het werd voor het eerst ontwikkeld in de jaren 1980 toen studies aangaven dat de eerste 29 aminozuren van GHRH mogelijk alle biologische potentie bezitten die geassocieerd wordt met het volledige 44-aminozuren GHRH-molecuul.[1]
Deze ontdekking leidde tot de ontwikkeling van een verkorte versie genaamd GRF (1-29), ook wel Sermorelin genoemd door onderzoekers. Mod GRF (1-29) introduceert specifieke modificaties om de stabiliteit en werkzaamheid van het peptide te ondersteunen. Vier aminozuren in de sequentie zijn vervangen op posities 2, 8, 15 en 27.[2] Hier is wat sommige onderzoekers geloven over deze modificaties:
- Positie 2: Het aminozuur alanine wordt vervangen door zijn spiegelbeeld, D-alanine. Deze substitutie heeft als doel de weerstand tegen enzymatische afbraak te verhogen, waardoor de stabiliteit van het peptide wordt verbeterd.
- Positie 8: Asparagine wordt vervangen door lysine, een aminozuur met een positief geladen zijketen. Deze verandering kan de bindingsaffiniteit van het peptide voor GHRH-receptoren ondersteunen, wat mogelijk de biologische activiteit verhoogt.
- Positie 15: Histidine wordt vervangen door D-fenylalanine, een ander D-aminozuur. Deze modificatie is bedoeld om het peptide te beschermen tegen verdere enzymatische afbraak.
- Positie 27: Cysteïne wordt vervangen door N-methylglycine, ook wel sarcosine genoemd. Deze verandering kan de halfwaardetijd van het peptide verlengen door enzymatische splitsing te beperken.
Deze modificaties zijn gezamenlijk bedoeld om een peptide te produceren met verhoogde stabiliteit, een langere halfwaardetijd en beter ondersteunde interactie met GHRH-receptoren vergeleken met het oorspronkelijke GRF (1-29). Modified GRF (1-29) is structureel identiek aan CJC-1295 zonder DAC. De DAC in CJC-1295 dient om de farmacokinetische eigenschappen ervan te wijzigen.
Specificaties
Moleculair Gewicht: 3367.95 g/mol
Moleculaire Formule: C152H252N44O42
Sequentie: H-Tyr-D-Ala-Asp-Ala-Ile-Phe-Thr-Gln-Ser-Tyr-Arg-Lys-Val-Leu-Ala-Gln-Leu-Ser-Ala-Arg-Lys-Leu-Leu-Gln-Asp-Ile-Leu-Ser-Arg-NH2
Synoniemen: Mod GRF (1-29)
Mod GRF (1-29) Onderzoek
Modified GRF 1-29 en Somatotrofe Cellen
Modified GRF (1-29) wordt verondersteld de afgifte van groeihormoon te stimuleren door zich te binden aan specifieke receptoren die groeihormoonvrijgevend hormoon (GHRH)-receptoren worden genoemd op somatotrofe cellen in de hypofysevoorkwab. Deze somatotrofe cellen worden geacht verantwoordelijk te zijn voor de productie en secretie van groeihormoon. Onderzoek suggereert dat wanneer Modified GRF (1-29) zich aan deze receptoren hecht, dit ervoor kan zorgen dat de receptoren van vorm veranderen, wat een reeks intracellulaire signaalgebeurtenissen initieert.[3] Zo kan deze receptoractivatie leiden tot de stimulatie van G-eiwitten die zich aan de binnenzijde van het celmembraan bevinden. Geactiveerde G-eiwitten kunnen vervolgens de productie van secundaire boodschappermoleculen binnen de cel bevorderen, zoals cyclisch adenosinemonofosfaat (cAMP) en inositoltrifosfaat (IP3).
Een toename van cAMP-niveaus kan proteïnekinasen activeren—enzymen die fosfaatgroepen toevoegen aan specifieke doeleiwitten. Deze gefosforyleerde eiwitten kunnen transcriptiefactoren omvatten die zich naar de celkern verplaatsen en de transcriptie beïnvloeden van genen die betrokken zijn bij de synthese en secretie van groeihormoon. Hierdoor hopen somatotrofe cellen blaasjes op die groeihormoonmoleculen bevatten. Als gevolg van deze moleculaire gebeurtenissen kunnen de blaasjes met groeihormoon samensmelten met het celmembraan van de somatotrofe cellen, waardoor afgifte van het hormoon mogelijk wordt.
Modified GRF 1-29 en Synthese van Groeihormoon
Wetenschappelijke onderzoeken hebben zich gericht op gedeeltelijk gemodificeerde versies van Mod GRF 1-29 en de mogelijke omvang van de invloed op de synthese van groeihormoon. In een opmerkelijke studie observeerden onderzoekers een significante toename in de secretie van groeihormoon door somatotrofe cellen in de hypofysevoorkwab na blootstelling aan het Mod GRF 1-29-analoog. Specifiek was er een geschatte stijging van 70% tot 107% in de gemiddelde hoeveelheid vrijgegeven groeihormoon gedurende 12 uur.[4] Deze aanzienlijke ondersteuning suggereert dat de gemodificeerde peptiden een uitgesproken potentieel hebben om de productie van groeihormoon te stimuleren.
Ondanks deze bevindingen blijft het onduidelijk of de verhoogde niveaus van groeihormoon in de loop van de tijd behouden blijven of dat ze een tijdelijke piek vertegenwoordigen. Aanvullend onderzoek heeft gegevens opgeleverd dat Mod GRF 1-29 mogelijk het totale RNA-gehalte in de hypofyse verhoogt en de niveaus van groeihormoon boodschapper-RNA (mRNA) verhoogt.[5] Dit suggereert een mogelijke proliferatie van somatotrofe cellen. De onderzoekers stelden voor dat het peptide een toename veroorzaakte in zowel totaal hypofyse-RNA als groeihormoon-mRNA-niveaus, wat impliceert dat het aantal somatotrofe cellen was uitgebreid.
Modified GRF 1-29 en Anabool Potentieel
Door mogelijke secretie van groeihormoon te bevorderen, kan Mod GRF 1-29 anabole signaalroutes activeren in experimentele modellen. Studies hebben gesuggereerd dat blootstelling van onderzoeksmodellen aan Mod GRF 1-29 in laboratoriumomstandigheden kan leiden tot verhoogde niveaus van insulineachtige groeifactor 1 (IGF-1), een cruciale mediator van het anabole potentieel van groeihormoon.[4] IGF-1 wordt voornamelijk geproduceerd in levercellen, maar wordt ook gesynthetiseerd in verschillende andere weefsels onder invloed van groeihormoon. Onderzoek geeft aan dat IGF-1-niveaus met ongeveer 28% kunnen stijgen na toediening van Mod GRF 1-29.
De verhoging van IGF-1 wordt geassocieerd met een toegenomen dikte van huidweefsel, mogelijk als gevolg van de anabole werking van groeihormoon en IGF-1 op collageenproducerende cellen zoals fibroblasten. Daarnaast ondersteunen sommige gegevens observaties van wetenschappers van significante hypertrofie van spierweefsel in laboratoriumomstandigheden. Sommige van deze proeven resulteerden in een gemiddelde toename van ongeveer 2,77 lbs aan vetvrije spiermassa. Deze observaties suggereren dat Mod GRF 1-29 mogelijk anabole processen ondersteunt in experimentele settings.
Modified GRF 1-29 en Hartfunctie
Onderzoek in knaagdiermodellen heeft gesuggereerd dat GHRH-analogen vergelijkbaar met Mod GRF 1-29 mogelijk het vermogen van het hart ondersteunen om bloed rond te pompen, zelfs na gebeurtenissen die doorgaans worden geacht bij te dragen aan hartdisfunctie.[6] Meer specifiek merken de onderzoekers op dat “Verschillende studies [suggereren] dat GHRH-agonisten herstel van hartweefsel bevorderen, wat resulteert in verbetering van ejectiefractie en vermindering van infarctgrootte bij ratten, vermindering van infarctlittekens bij varkens en afzwakking van cardiale hypertrofie bij muizen.” Deze positieve effecten worden verondersteld plaats te vinden via activatie van de GHRH-receptor. Als zodanig kunnen deze effecten worden geremd door stoffen die deze receptor blokkeren.
De beschermende mechanismen kunnen de stimulatie omvatten van intracellulaire signaalroutes, waaronder de adenylylcyclase/cyclisch AMP/proteïnekinase A (PKA)-route, evenals activatie van MAPK ERK1/2- en fosfatidylinositol 3-kinase/Akt-routes. Daarnaast kunnen GHRH-analogen kunstmatig geïnduceerde toenames van pro-apoptotische signalering binnen deze cellen tegengaan. Onderzoek suggereert ook dat GHRH-analogen experimenteel geïnduceerde hypertrofie van cardiomyocyten kunnen tegengaan, of het nu volwassen hartcellen zijn of afkomstig van geïnduceerde pluripotente stamcellen. Specifiek kunnen analogen de expressie van genen geassocieerd met hypertrofie remmen en gerelateerde signaalroutes moduleren. Dit omvat ondersteuning van signalering via Gαs/cAMP/PKA en bevordering van de fosforylering van fosfolamban op de serine 16-positie. Onderzoekers geloven dat deze werking anti-hypertrofisch potentieel kan hebben.
Belangrijk is dat de anti-hypertrofische eigenschappen van GHRH-analogen het blokkeren omvatten van de expressie van het eiwit exchange protein directly activated by cAMP1 (Epac1), geïnduceerd door fenylefrine. Dit eiwit speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van hypertrofie. Ondanks deze bevindingen, samen met andere GHRH-analogen, is het momenteel onduidelijk of Mod GRF 1-29 dit cardiobeschermende en anti-hypertrofische potentieel deelt.
Modified GRF 1-29 en Schildklier, Groeihormoon
Een slecht functionerende schildklier wordt vaak geassocieerd met gelijktijdige problemen in de afgifte van groeihormoon. Onderzoeksstudies hebben gesuggereerd dat onderzoeksmodellen van hyperthyreoïdie onder invloed van schildkliervervangend hormoon sterkere reacties op GRF kunnen vertonen, wat een mogelijke link tussen schildklierhormoon en groeihormoon biedt.[7] De wetenschappers merkten het volgende op: “Deze gegevens geven aan dat schildklierhormoon […] de responsiviteit van de somatotroof op GRF 1-29 verhoogt.”
Modified GRF 1-29 en de Darm
Onderzoek bij apen suggereerde dat Modified GRF 1-29 zich mogelijk bindt aan vasoactieve intestinale peptide (VIP)-receptoren om mogelijk darmmotiliteit te ondersteunen. Beter ondersteunde darmbeweging wordt beschouwd als cruciaal bij inflammatoire darmziekten. Het peptide lijkt interactie te hebben met VIPC1, aanwezig op het gladde spierweefsel van het reproductieve, gastro-intestinale en urinewegsysteem.[8][9] Deze aandoeningen kunnen mogelijk een grote mate van morbiditeit veroorzaken.
Disclaimer: De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicaliën zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Lichamelijke toediening van welke aard dan ook is strikt verboden door de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie die in dit artikel wordt gedeeld, is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.
Referenties
Cen, L. P., Ng, T. K., Chu, W. K., & Pang, C. P. (2022). Growth hormone-releasing hormone receptor signaling in experimental ocular inflammation and neuroprotection. Neural regeneration research, 17(12), 2643–2648. https://doi.org/10.4103/1673-5374.336135
Jetté, L., Léger, R., Thibaudeau, K., Benquet, C., Robitaille, M., Pellerin, I., Paradis, V., van Wyk, P., Pham, K., & Bridon, D. P. (2005). Human growth hormone-releasing factor (hGRF)1-29-albumin bioconjugates activate the GRF receptor on the anterior pituitary in rats: identification of CJC-1295 as a long-lasting GRF analog. Endocrinology, 146(7), 3052–3058. https://doi.org/10.1210/en.2004-1286
Zhou, F., Zhang, H., Cong, Z., Zhao, L. H., Zhou, Q., Mao, C., Cheng, X., Shen, D. D., Cai, X., Ma, C., Wang, Y., Dai, A., Zhou, Y., Sun, W., Zhao, F., Zhao, S., Jiang, H., Jiang, Y., Yang, D., Eric Xu, H., … Wang, M. W. (2020). Structural basis for activation of the growth hormone-releasing hormone receptor. Nature communications, 11(1), 5205. https://doi.org/10.1038/s41467-020-18945-0
Khorram, O., Laughlin, G. A., & Yen, S. S. (1997). Endocrine and metabolic effects of long-term administration of [Nle27]growth hormone-releasing hormone-(1-29)-NH2 in age-advanced men and women. The Journal of clinical endocrinology and metabolism, 82(5), 1472–1479. https://doi.org/10.1210/jcem.82.5.3943
Alba M, Fintini D, Sagazio A, Lawrence B, Castaigne JP, Frohman LA, Salvatori R. Once-daily administration of CJC-1295, a long-acting growth hormone-releasing hormone (GHRH) analog, normalizes growth in the GHRH knockout mouse. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2006 Dec;291(6):E1290-4. doi: 10.1152/ajpendo.00201.2006. Epub 2006 Jul 5. PMID: 16822960.
Schally, A. V., Zhang, X., Cai, R., Hare, J. M., Granata, R., & Bartoli, M. (2019). Actions and Potential Therapeutic Applications of Growth Hormone-Releasing Hormone Agonists. Endocrinology, 160(7), 1600–1612. https://doi.org/10.1210/en.2019-00111
Valcavi, R., Jordan, V., Dieguez, C., John, R., Manicardi, E., Portioli, I., Rodriguez-Arnao, M. D., Gomez-Pan, A., Hall, R., & Scanlon, M. F. (1986). Growth hormone responses to GRF 1-29 in patients with primary hypothyroidism before and during replacement therapy with thyroxine. Clinical endocrinology, 24(6), 693–698. https://doi.org/10.1111/j.1365-2265.1986.tb01666.x
Ito, T., Igarashi, H., Pradhan, T. K., Hou, W., Mantey, S. A., Taylor, J. E., Murphy, W. A., Coy, D. H., & Jensen, R. T. (2001). GI side-effects of a possible therapeutic GRF analog in monkeys are likely due to VIP receptor agonist activity. Peptides, 22(7), 1139–1151. https://doi.org/10.1016/s0196-9781(01)00436-3
Waelbroeck, M., Robberecht, P., Coy, D. H., Camus, J. C., De Neef, P., & Christophe, J. (1985). Interaction of growth hormone-releasing factor (GRF) and 14 GRF analogs with vasoactive intestinal peptide (VIP) receptors of rat pancreas. Discovery of (N-Ac-Tyr1,D-Phe2)-GRF(1-29)-NH2 as a VIP antagonist. Endocrinology, 116(6), 2643–2649. https://doi.org/10.1210/endo-116-6-2643
Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.
Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is strikt verboden door de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.
Dr. Usman
Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een gepassioneerd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.






Reviews
There are no reviews yet.