Sermorelin Peptide

Sermorelin behoort tot de analogen van groeihormoon-releasing hormoon (GHRH). Het wordt geclassificeerd als een GHRH omdat onderzoekers hebben gesuggereerd dat het peptide werkt door de endogene productie en afgifte van groeihormoon (hGH) te induceren. Groeihormoon is in verband gebracht met talrijke fysiologische activiteiten, waardoor Sermorelin en andere GHRH-analogen mogelijk relevant zijn binnen groeihormoongerelateerd onderzoek. Voorbeelden van studies waarbij GHRH-analogen worden gebruikt, omvatten onderzoek in de context van weefsellittekenvorming na cardiale disfunctie, evenals studies naar botdichtheid, nierfunctie, dementie en epileptische activiteit.

Specificaties

Moleculaire Formule: C149H246N44O42S

Moleculair Gewicht: 3357.9 g/mol

Sequentie: Tyr-Ala-Asp-Ala-lle-Phe-DL-Thr-Asn-Ser-Tyr-Arg-Lys-Val-Leu-Gly-Gln-Leu-Ser-Ala-Arg-Lys-Leu-Leu-Gln-Asp-Ile-Met-Ser-Arg-NH2

Sermorelin Onderzoek

Sermorelin en Werkingsmechanismen

Sermorelin vertegenwoordigt mogelijk de kortste sequentie waarvan wordt gespeculeerd dat deze de biologische mechanismen geassocieerd met GHRH-receptoren potentieel kan activeren.[1] Dit peptide bestaat uit de eerste 29 aminozuren van de gebruikelijke 44 aminozuren die aanwezig zijn in GHRH. Er wordt gesuggereerd dat Sermorelin mogelijk interacteert met GHRH-receptoren die zich bevinden op de hypofyse, wat mogelijk de afgifte van groeihormoon triggert. Men denkt dat deze interactie de primaire activiteiten van GHRH nabootst en mogelijk de receptoren activeert binnen de somatotrofe cellen van de voorkwab van de hypofyse. Deze interactie kan leiden tot intermitterende afgifte van groeihormoon ondanks de verkorte aminozuurstructuur van Sermorelin.[2] Bij interactie met deze receptoren wordt verondersteld dat Sermorelin mogelijk verschillende intracellulaire signaalgebeurtenissen initieert. Een vermoedelijk pad is het adenylylcyclasepad, dat mogelijk de omzetting van ATP (adenosinetrifosfaat) naar cAMP (cyclisch adenosinemonofosfaat) faciliteert.[3] Een toename van cAMP-niveaus kan mogelijk proteïnekinase A (PKA) activeren, wat op zijn beurt verschillende eiwitten kan fosforyleren, zoals de spanningsafhankelijke calciumkanalen in het celmembraan. Er wordt gespeculeerd dat de fosforylering en mogelijke daaropvolgende opening van deze calciumkanalen calciumionen kan toelaten in de somatotrope cellen. De resulterende stijging van intracellulaire calciumspiegels wordt beschouwd als cruciaal voor de daaropvolgende stappen in de afgifte van groeihormoon. Verder wordt verondersteld dat verhoogde calciumspiegels in de cel de secretoire blaasjes binnen de somatotrofe cellen kunnen stimuleren, wat mogelijk leidt tot de afgifte van groeihormoon in de bloedbaan. Een belangrijk theoretisch effect van Sermorelin is de schijnbare specificiteit voor GHRH-receptoren, waardoor het mogelijk voorkomt dat de niveaus van andere endocriene markers zoals prolactine, insuline, cortisol, glucose of schildklierhormonen aanzienlijk veranderen. De selectieve toename in groeihormoonproductie zou mogelijk de niveaus van insulin-like growth factor-1 (IGF-1) verhogen, wat sterk betrokken is bij de anabole werking van groeihormoon. De geschatte halfwaardetijd van Sermorelin bedraagt tussen de 11 en 12 minuten, wat wijst op een relatief snelle omzetting in het organisme.[4]

Sermorelin en Hartfunctie

Hartaanvallen kunnen secundair hartfalen, cardiale geleidingsstoornissen (aritmieën) en verminderde hartcapaciteit veroorzaken. Veel van deze risico’s zijn in verband gebracht met cardiale remodellering als gevolg van beschadigde myocyten (hartspiercellen), en kunnen omliggende weefsels beïnvloeden. In 2016 observeerde een studie bij varkens dat blootstelling aan Sermorelin de gevallen van cardiale remodellering na een hartaanval leek te verminderen. Onderzoekers suggereerden op basis van deze bevindingen dat het peptide mogelijk de celdood in cardiomyocyten had verminderd, evenals de productie van extracellulaire matrixcomponenten en angiogenese in beschadigd weefsel had verbeterd. Het peptide is ook onderzocht op zijn potentieel om diastolische functie te ondersteunen, littekenweefsel te verkleinen en capillaire groei te verhogen.[5] [6] De onderzoekers merken op dat “[Exposure to] GHRH agonists appears to reduce the inflammatory responses post-MI and may consequently improve mechanisms of healing and cardiac remodeling by regulating pathways involved in fibrosis, apoptosis and cardiac repair.” Het wordt onderzocht voor verschillende hartaandoeningen zoals hartfalen en klepaandoeningen.

Sermorelin en Epilepsie

Gamma-aminoboterzuur (GABA) is een signaalmolecuul van het centrale zenuwstelsel waarvan onderzoekers denken dat het de elektrische activiteit in het ruggenmerg vermindert en de algehele elektrische prikkelbaarheid in het centrale zenuwstelsel verlaagt. Veel anti-epileptische verbindingen werken door: de niveaus van GABA in het centrale zenuwstelsel te verhogen; of GABA na te bootsen door binding aan GABA. In een studie met een murien model van epilepsie introduceerden wetenschappers Sermorelin om de impact op de epileptische activiteit van de modellen te onderzoeken. Er werd waargenomen dat GHRH-analogen GABA-receptoren activeerden en epileptische aanvallen remden.[7]

Sermorelin en Slaap

Orexine wordt beschouwd als een krachtig neurochemisch molecuul dat in de hersenen wordt uitgescheiden. Neurologen en hersenonderzoekers veronderstellen dat het slaapcycli reguleert. Afgifte van groeihormoon vindt daarentegen naar verluidt maximaal plaats tijdens de slaap. Studies hebben gesuggereerd dat een functionele GHRH-as mogelijk vereist is voor de productie en werking van orexine, en dat blootstelling aan Sermorelin en andere GHRH-agonisten de secretie van orexine lijkt te verhogen.[8] Sermorelin wordt onderzocht in de context van slaapstoornissen.

Sermorelin en Groeihormoon

Sermorelin is een derivaat van groeihormoon-releasing hormoon dat werd ontwikkeld om de activiteit van groeihormoon te mediëren, met beperkte bijkomende effecten. Sermorelin is onderzocht op zijn potentieel om hormoonniveaus te verhogen omdat het peptide gereguleerd lijkt te worden via fysiologische feedbackmechanismen die bepaalde bijkomende effecten van overmatig groeihormoon voorkomen. Dergelijke effecten kunnen onder andere oedeem, gewrichtspijn en verstoring van normale fysiologie omvatten.[9] Onderzoekers van Sermorelin hebben gesteld dat het peptide mogelijk niet onderhevig is aan tachyfylaxie, het proces waarbij het organisme gewend raakt aan een verbinding en daardoor de werking ervan neutraliseert.[10] Wetenschappers concluderen “that the short time course of resensitisation following acute octreotide withdrawal is suggestive of an effect(s) on receptor function or on the receptor signal transduction cascade at sites further downstream, rather than an immune-mediated phenomenon.” Studies hebben gesuggereerd dat het peptide de productie van GHRH-receptoren induceert, in plaats van deze te downreguleren. Deze werking kan mogelijk het ontstaan van tachyfylaxie voorkomen. Eerste resultaten van een lopende studie suggereren dat Sermorelin, een synthetische vorm van groeihormoon-releasing hormoon (GHRH), de gemiddelde groeihormoonniveaus mogelijk met ongeveer 82% verhoogt.[11] In een specifieke studie van 16 weken onderzochten onderzoekers het potentieel van Sermorelin op verschillende biologische functies, waaronder de productie van groeihormoon en insulin-like growth factor 1 (IGF-1), evenals de proliferatie van huidcellen en de groei van spierweefsel. Deze studie stelde voor dat Sermorelin mogelijk invloed heeft op de groeihormoon/IGF-1-route aangezien de niveaus correleren met groeihormoon en geacht worden het anabole potentieel van hGH te mediëren. Het onderzoek suggereerde dat Sermorelin mogelijk een aanzienlijke maar variabele toename veroorzaakt in de afgifte van groeihormoon — variërend van 70% tot 107% — over een periode van 12 uur vanuit de somatotrofe cellen in de voorkwab van de hypofyse. Deze cellen worden geacht verantwoordelijk te zijn voor de productie van groeihormoon als reactie op signalen vanuit de hersenen. Daarnaast werd waargenomen dat de niveaus van IGF-1 mogelijk met ongeveer 28% toenamen, wat kan wijzen op een verbeterde functionaliteit van de as die groeihormoon en IGF-1 verbindt, wat suggereert dat deze hormonen effectiever met elkaar interageren en het organisme beïnvloeden.[12]

Sermorelin en Vetvrije Massa

In de eerder genoemde studie van 16 weken werd voorgesteld dat Sermorelin de vetvrije massa mogelijk met ongeveer 2.78 pond (1.26 kilogram) verhoogt. De studie vond geen merkbare veranderingen in vetmassa gelijktijdig met deze toename. Daarom werd verondersteld dat dit het gevolg was van een toename van spierweefsel en vochtretentie. Deze werking zou voortkomen uit het vermogen van Sermorelin om mogelijk de niveaus van groeihormoon te verhogen, wat op zijn beurt IGF-1 kan stimuleren. Van laatstgenoemde wordt aangenomen dat het fungeert als anabole mediator van groeihormoon en de spieropbouwende werking van groeihormoon faciliteert. Daarnaast observeerden onderzoekers een significante toename van de huiddikte, wat wijst op mogelijke dermale veranderingen gekoppeld aan hormonale werking.[12]

Sermorelin en Mogelijk Synergisme met Andere Peptiden

Sermorelin is een GHRH-analoog dat mogelijk synergistische werking vertoont wanneer het gecombineerd wordt met ghreline-mimetica. Ghreline-mimetica, ook bekend als groeihormoon-secretagogen (GHS’s), zouden de afgifte van groeihormoon stimuleren door activatie van ghrelinereceptoren in plaats van de GHRH-receptoren van de voorkwab van de hypofyse. Door verschillende receptoren te activeren, kunnen Sermorelin en GHS’s mogelijk synergistische effecten uitoefenen. Studies met Sermorelin en GHS’s zoals GHRP-6 hebben inderdaad hogere stijgingen van IGF-1-niveaus gerapporteerd dan wanneer elk peptide afzonderlijk werd gebruikt. IGF-1 is de belangrijkste anabole mediator van de werking van hGH en de niveaus ervan worden geacht te correleren met gemiddelde groeihormoonniveaus. Zo rapporteerde één studie een schijnbare toename van IGF-1-niveaus van meer dan 65% na de gecombineerde introductie van GHRP-6 en de ongemodificeerde versie van Mod GRF 1-29.[13]

Disclaimer

De genoemde producten zijn niet bedoeld voor menselijke of dierlijke consumptie. Research chemicals zijn uitsluitend bedoeld voor laboratoriumexperimenten en/of in-vitrotesten. Iedere vorm van lichamelijke toediening is strikt verboden volgens de wet. Alle aankopen zijn beperkt tot erkende onderzoekers en/of gekwalificeerde professionals. Alle informatie gedeeld in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.

Referenties

Prakash, A, and K L Goa. “Sermorelin: a review of its use in the diagnosis and treatment of children with idiopathic growth hormone deficiency.” BioDrugs : clinical immunotherapeutics, biopharmaceuticals and gene therapy vol. 12,2 (1999): 139-57. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18031173/

Clark, R G, and I C Robinson. “Growth induced by pulsatile infusion of an amidated fragment of human growth hormone releasing factor in normal and GHRF-deficient rats.” Nature vol. 314,6008 (1985): 281-3. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/2858818/

Sinha DK, Balasubramanian A, Tatem AJ, Rivera-Mirabal J, Yu J, Kovac J, Pastuszak AW, Lipshultz LI. Beyond the androgen receptor: the role of growth hormone secretagogues in the modern management of body composition in hypogonadal males. Transl Androl Urol. 2020 Mar;9(Suppl 2):S149-S159. doi: 10.21037/tau.2019.11.30. PMID: 32257855; PMCID: PMC7108996.

Ishida, J., Saitoh, M., Ebner, N., Springer, J., Anker, S. D., & von Haehling, S. (2020). Growth hormone secretagogues: history, mechanism of action, and clinical development. JCSM Rapid Communications, 3(1), 25-37.

Bagno LL, Kanashiro-Takeuchi RM, Suncion VY, et al. Growth hormone-releasing hormone agonists reduce myocardial infarct scar in swine with subacute ischemic cardiomyopathy. J Am Heart Assoc. 2015;4(4):e001464. Published 2015 Mar 31. doi:10.1161/JAHA.114.001464.

Kanashiro-Takeuchi RM, Szalontay L, Schally AV, et al. New therapeutic approach to heart failure due to myocardial infarction based on targeting growth hormone-releasing hormone receptor. Oncotarget. 2015;6(12):9728-9739. doi:10.18632/oncotarget.3303.

Tang S, Luo Z, Qiu X, et al. Interactions between GHRH and GABAARs in the brains of patients with epilepsy and in animal models of epilepsy. Sci Rep. 2017;7(1):18110. Published 2017 Dec 22. doi:10.1038/s41598-017-18416-5.

Shepherd BS, Johnson JK, Silverstein JT, et al. Endocrine and orexigenic actions of growth hormone secretagogues in rainbow trout (Oncorhynchus mykiss). Comp Biochem Physiol A Mol Integr Physiol. 2007;146(3):390-399. doi:10.1016/j.cbpa.2006.11.004.

Walker RF. Sermorelin: a better approach to management of adult-onset growth hormone insufficiency?. Clin Interv Aging. 2006;1(4):307-308. doi:10.2147/ciia.2006.1.4.307.

Wahid ST, Marbach P, Stolz B, Miller M, James RA, Ball SG. Partial tachyphylaxis to somatostatin (SST) analogues in a patient with acromegaly: the role of SST receptor desensitisation and circulating antibodies to SST analogues. Eur J Endocrinol. 2002;146(3):295-302. doi:10.1530/eje.0.1460295.

Vittone, J., Blackman, M. R., Busby-Whitehead, J., Tsiao, C., Stewart, K. J., Tobin, J., Stevens, T., Bellantoni, M. F., Rogers, M. A., Baumann, G., Roth, J., Harman, S. M., & Spencer, R. G. (1997). Effects of single nightly injections of growth hormone-releasing hormone (GHRH 1-29) in healthy elderly men. Metabolism: clinical and experimental, 46(1), 89–96. https://doi.org/10.1016/s0026-0495(97)90174-8

Khorram, O., Laughlin, G. A., & Yen, S. S. (1997). Endocrine and metabolic effects of long-term administration of [Nle27]growth hormone-releasing hormone-(1-29)-NH2 in age-advanced men and women. The Journal of clinical endocrinology and metabolism, 82(5), 1472–1479. https://doi.org/10.1210/jcem.82.5.3943

Sigalos, J. T., Pastuszak, A. W., Allison, A., Ohlander, S. J., Herati, A., Lindgren, M. C., & Lipshultz, L. I. (2017). Growth Hormone Secretagogue Treatment in Hypogonadal Men Raises Serum Insulin-Like Growth Factor-1 Levels. American journal of men’s health, 11(6), 1752–1757. https://doi.org/10.1177/1557988317718662.

Alle bestellingen worden dezelfde dag verzonden indien geplaatst vóór 12:00 PST.

Dit product is uitsluitend bedoeld voor onderzoeks-/laboratoriumgebruik. Menselijk of dierlijk gebruik en/of consumptie is strikt verboden volgens de wet. Alleen gekwalificeerde en erkende professionals mogen deze producten hanteren. Alle informatie gevonden op Biotech Peptiden is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Raadpleeg onze algemene voorwaarden voor meer details.

Dr. Usman

Dr. Usman (BSc, MBBS, MaRCP) voltooide zijn studie geneeskunde aan het Royal College of Physicians in Londen. Hij is een gepassioneerd onderzoeker met meer dan 30 publicaties in internationaal erkende peer-reviewed tijdschriften. Dr. Usman heeft gewerkt als onderzoeker en medisch consultant voor gerenommeerde farmaceutische bedrijven zoals Johnson & Johnson en Sanofi.